Το παρακάτω κείμενο είναι τα λόγια ενός ανθρώπου, που είχε σαν όραμα και σαν παιδικό όνειρο, τη δημιουργία του Παναθηναϊκού αθλητικού ομίλου, που πολλά χρόνια αργότερα γενιές και γενιές βλέπουμε να κυριαρχεί σε όλα τα αθλήματα και σε όλους τους αθλητικούς χώρους, όπου κι αν αγωνίζεται το τριφύλλι.

«Το 1908, μικροί τότε παίκται και φίλαθλοι του Πεδίου του Άρεως, υπό την προεδρία του μεγαλύτερού μου αδελφού Αλεξάνδρου, αποφασίσαμε την ίδρυση του Ποδοσφαιρικού Ομίλου Αθηνών, αναγνωρισθέντος του καταστατικού αυτού υπό του Πρωτοδικείου Αθηνών. Ο Σύλλογος ενεγράφη στον ΣΕΓΑΣ.

Μετά πάροδο μηνών είμεθα έτοιμοι καθ’ όλα, δηλαδή καταστατικό, γήπεδο, αποδυτήρια. Εβολιδοσκοπήσαμε τον τότε σύμβουλο του Εθνικού, Μαρινάκη, όστις ελέχθη ενθουσιωδώς να ανάλαβη την προεδρία. Τον Μαρινάκη αποχωρήσαντα εκ του Εθνικού, ηκολούθησε και ο Άγγλος ποδοσφαιριστής Κάμπελ, άσσος του Πανεπιστημίου του Καίμπριτζ, και ούτω συνεπληρώθη τελείως η ομάδα μας, πανίσχυρος δε κατήρχετο στους αγώνας προς άλλας ελληνικάς και ξένας ομάδας.

Ήμεθα τότε πράγματι οι ισχυρότεροι Έλληνες ποδοσφαιρισταί. Όμως μετά πάροδον ενός και ημίσεως έτους διάφοροι φίλοι του προέδρου Μαρινάκη εισχωρήσαντες εις τον Όμιλο μας, ηθέλησαν να καταλάβουν την διοίκηση και να μας επιβάλουν τας θελήσεις των. Έτσι απεχωρήσαμε τότε, το σύνολο σχεδόν των αθλητών και των μελών, και συστήσαμεν νέον Όμιλο υπό την επωνυμία Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός.

Από της συστάσεως λοιπόν του νέου Ομίλου του 1910 (ο οποίος είναι συνέχεια του προηγουμένου) μέχρι του 1924 διήλθομεν δυσκόλους και ανωμάλους εποχές, πόλεμοι ’12 και ’13, επιστρατεύσεις ’14, ’15  και ’18, και μόλις μετά το 1920 ήρχισε το σωματείο μας να συνέρχεται.

Αυτά είναι τα πρώτα νηπιακά βήματα του ποδοσφαιρικού μας Ομίλου Αθηνών, ο οποίος υπήρξε πρόγονος του σημερινού μεγάλου Παναθηναϊκού Α.Ο. και τον οποίον παρεδέχθη ο αείμνηστος Μαρινάκης διά της συμμετοχής του αργότερον εις το συμβούλιο. Σε ειδικό βιβλίο που θα εκδοθή θα μου δοθή η ευκαιρία να περιγράψω εκτενέστερα την πρώτη 25ετία του συλλόγου, η οποία ταυτίζεται με την ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σήμερα θα περιορισθώ να εκφράσω την βαθείαν συγκίνησή μου γιατί ευτυχήσαμε εγώ και μερικοί εκλεκτοί συνεργάται μου, να ζούμε και ν’ αντικρύζουμε έπειτα από 50 χρόνια τον σύλλογο που ιδρύσαμε το 1908.

Ευτυχήσαμε να δούμε τους διαδόχους μας να ενστερνίζονται την πίστη μας και τις αρχές μας και να συνεχίζουν με την ίδια πνοή το δρόμο που εμείς χαράξαμε και που οδηγεί εις την εκπλήρωση των καλυτέρων αθλητικών πόθων».

Ενότητες