Η εικόνα το απόγευμα της Κυριακής στη Λεωφόρο δείχνει ιδανική για μια όμορφη ποδοσφαιρική ατμόσφαιρα. Και πιθανότατα, μια εικόνα από τα παλιά. Ο καιρός καλοκαιρινός, ο κόσμος πολύς από νωρίς, εντός και εκτός γηπέδου, η ατμόσφαιρα ωραία. Και ξαφνικά ένα πανό στο πέταλο της «Θύρας 13» που κάποιους τους κάνει να αισιοδοξούν. «ΝΑΙ ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΟΠΑΔΩΝ», γράφει…  «Ωραία πράγματα, άντε να πάρουν ζωντάνια τα γήπεδα ξανά. Είναι αλλιώς με οπαδούς των δυο ομάδων», μου λέει ο Αποστόλης που κάθεται δίπλα μου στα δημοσιογραφικά του «Απόστολος Νικολαϊδης». Δεν συμπληρώνω, περιμένοντας…

Η ώρα περνάει. Η θύρα που σήμερα «ανήκει» στους οπαδούς του ΠΑΟΚ είναι ακόμη άδεια. Μόνο οι σεκιουριτάδες και τα ΜΑΤ πιο δίπλα, που παίζουν τον ρόλο των «συνόρων» με τους Παναθηναϊκούς… Σέντρα. Αρχίζει το ματς. Με το πρώτο σφύριγμα, οι Θεσσαλονικείς «μπουκάρουν» στο γήπεδο. Δεν περνούν δευτερόλεπτα και ο 5ος, 6ος, κάπου εκεί τέλος πάντων, οπαδός του «δικεφάλου» που μπαίνει στη Λεωφόρο, ανάβει ένα καπνογόνο, σηκώνει το χέρι του ψηλά και με οργή και απίστευτη μανία το πετάει δίπλα του, στη θύρα όπου βρίσκονται οι Παναθηναϊκοί… Αυτό ήταν…

Το τι ακολούθησε το γνωρίζετε όλοι. Ξύλο, φωτοβολίδες, «ντου» οπαδών στον αγωνιστικό χώρο, η αστυνομία, η οποία απουσίαζε στην είσοδο των οπαδών του ΠΑΟΚ, να τους «στιβάζει» σε μια γωνιά της Θύρας. Μέχρι και… μολότοφ στο τέλος! Ναι, καλά διαβάζετε! Μολότοφ, οι οποίες «έσκασαν» 5 μέτρα δίπλα από τους οπαδούς του «δικεφάλου». Δεν θέλω να φαντάζομαι τι θα λέγαμε και τι θα γράφαμε σήμερα, αν αυτά τα 5 μέτρα ήταν πιο… μέσα.

Πάμε, τώρα, στην ουσία. Ποιος είπε ότι είμαστε έτοιμοι για τέτοιου είδους μετακινήσεις; Ποιος πίστευε από πριν ότι ένα σημαντικό πρόβλημα του ελληνικού ποδοσφαίρου λύθηκε, επειδή πριν από λίγες μέρες φιλοξενήθηκαν οπαδοί και των δυο ομάδων στο ΟΑΚΑ, το οποίο ήταν σαν μια μικρή αστυνομοκρατούμενη κοινωνία για να μη γίνουν τα φοβερά και τρομερά έκτροπα…

Δεδομένο πρώτο: Επεισόδια υπήρχαν πάντα. Δεν είναι τωρινό το «φρούτο». Οσο, όμως,  μια κοινωνία βυθίζεται σε μια κρίση πρωτοφανής στη σύγχρονη ιστορία, άλλο τόσο και η βία στους κοινωνικούς χώρους, συνεπώς και στα γήπεδα, θα αυξάνεται. Αυτά τα δυο είναι αλληλένδετα. Δεν πρόκειται να «σπάσουν».  Χρειάζονται πολλές προσπάθειες και σοβαρές πρωτοβουλίες σε χώρους μαζικούς για να… γιατρέψεις την πληγή. Όχι να την κλείσεις. Να τη γιατρέψεις…

Δεδομένο δεύτερο: Σε ένα κράτος το οποίο οργανωτικά είναι αποτυχημένο σχεδόν σε όλους τους τομείς, περίμενε κανείς ότι θα μπορούσε να υπάρξει οργάνωση για μια τέτοια μετακίνηση σε ένα «δύσκολο» γήπεδο όπως η Λεωφόρος; Ρητορική η ερώτηση…

Δεδομένο τρίτο: Οι Αλαφούζος και Σαββίδης μπορεί να είχαν τις καλύτερες των προθέσεων, αλλά αυτό δεν αρκεί. Τα προβλήματα δεν λύνονται με αγκαλιές και ευχολόγια. Ωραίες αυτές οι εικόνες, αλλά δεν φτάνουν.

Δεδομένο τέταρτο: Δεν είναι μακρινές οι δηλώσεις του Γιάννη Ανδριανού στην εκπομπή μου στον NovaΣΠΟΡ FM, μετά τα επεισόδια της Τούμπας. «Δεν θα σηκωθούμε από το τραπέζι, αν δεν βρούμε λύση», είχε πει, μεταξύ άλλων, ο υφυπουργός αθλητισμού. Λόγια, λόγια, λόγια. Ας περάσουμε στην πράξη…

Η Πολιτεία και οι παράγοντες έχουν σοβαρές ευθύνες για όλα αυτά και είναι αυτοί που καλούνται να βρουν τις καλύτερες λύσεις. Μην γράφουμε πάλι τα ίδια. Πρόκειται για αναλύσεις και προτάσεις, για τις οποίες έχουμε μιλήσει άπειρες φορές. Το πρόβλημα είναι υπαρκτό και δυστυχώς όχι μόνο δεν λύνεται, αλλά γίνεται ακόμη μεγαλύτερο. Θα λυθεί; Με αυτές τις πολιτικές και τις συγκεκριμένες παράλογες και «ό, τι να ναι» πρακτικές, ας αμφιβάλλουμε όλοι μας… Ημουνα νιος και γέρασα, που λένε και στο χωριό μου…