Βελιγράδι 2005, ημιτελικός Ευρωμπάσκετ, Ελλάδα- Γαλλία. Σκορ 64-66… 10 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη ο Ζήσης κατεβάζει τη μπάλα για την τελευταία επίθεση της Εθνικής. Ασίστ στο Διαμαντίδη ο οποίος σουτάρει για 3 πόντους. Σε αυτά τα κλάσματα δευτερολέπτων η αδρεναλίνη όλων των Ελλήνων έχει φτάσει στα ύψη. ‘’ΒΆΛΤΟ ΑΓΌΡΙ ΜΟΥ’’ φωνάζει ο Βασίλης Σκουντής. Και το ‘αγόρι μας’ το έβαλε!

Με αφορμή την προχθεσινή νίκη του Παναθηναϊκού, ο οποίος κουβαλάει στους ώμους του 56 τίτλους συνολικά, τη λήξη της αγωνιστικής σεζόν 2013-2014, χρονιά κάπως δύσκολη και περίεργη για τον Πρωταθλητή, καθώς και τα 10 χρόνια του Δημήτρη Διαμαντίδη στην ομάδα θα ήθελα να κάνω ένα μικρό αφιέρωμα στον ‘’Μητσάρα’’.

«Μητσάρας», λοιπόν, ή αλλιώς «Χταπόδι» και Spiderman (εξαιτίας του ανοίγματος των χεριών του που ξεπερνά τα δυο μέτρα), Αρχηγός, 3D (Dimitris Diamantidis Defense), «βάλτο αγόρι μου», ο Διαμαντίδης έχει στη συλλογή του αμέτρητους τίτλους, ομαδικούς και ατομικούς, μερικοί από τους οποίος τον χαρακτηρίζουν καλύτερο Αμυντικό, MVP, καλύτερο Παίκτη στην Ελλάδα και την Ευρώπη κ.α.

Κατά την κρίση μου, όμως, η καλύτερη διάκριση για έναν αθλητή είναι τα λόγια του προπονητή του. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς σε δήλωση του είπε «..διαφωνώ μόνο σε ένα πράγμα. Δεν είναι απλά ένας από τους καλύτερους παίκτες, για μένα είναι ο καλύτερος». Από την άλλη ο ίδιος ο Διαμαντίδης δείχνει για ακόμα μια φορά σεμνότητα και δηλώνει ότι δεν θα χαρακτήριζε τον εαυτό του ως τον καλύτερο παίκτη της Ευρώπης αλλά ως έναν καλό παίκτη που προσπαθεί να βοηθήσει την ομάδα του.

Για όσους έχουν παρακολουθήσει την τεράστια συμβολή του αριστερόχειρα πόιντ γκαρτν στον Παναθηναϊκό αλλά και στο ελληνικό μπάσκετ γενικότερα, μια τέτοια δήλωση μπορεί να τους φαίνεται αστεία. Πώς είναι δυνατόν ένας από τους καλύτερους Έλληνες μπασκετμπολίστες όλων των εποχών να μη γνωρίζει το πόσο καλός είναι;  Ίσως αυτό ακριβώς να τον κάνει τόσο καλό!

Ένας παίκτης με τρομερές ηγετικές ικανότητες πάνω στο παιχνίδι, ξέρει τι μπορεί να κάνει και σε τι είναι καλός. Αγαπάει το μπάσκετ και επιδιώκει να ασχοληθεί με αυτό όσο πιο πολύ μπορεί, γι’αυτό άλλωστε αποφάσισε συνειδητοποιημένα, όπως ο ίδιος είπε, να φορέσει για τελευταία φορά το 2010 την γαλανόλευκη φανέλα στην Τουρκία και το Μάιο του 2011 να ανακοινώσει σε συνέντευξη του στην κρατική τηλεόραση την αποχώρηση του από την Εθνική Ελλάδος με σκοπό να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις της κανονικής περιόδου και του Παναθηναϊκού («Πρέπει να σταματήσω αν θέλω να συνεχίσω για άλλα τρία χρόνια. Είμαι σίγουρος πως δεν έχω κάτι άλλο να προσφέρω στην Εθνική» ). Άνθρωπος χαμηλών τόνων εκτός γηπέδου, που τα δίνει όλα όταν πατήσει στο παρκέ. Δεν τον ενδιαφέρουν οι πόντοι αλλά το παιχνίδι μέσα στο οποίο θα παλέψει για όλες τις φάσεις.

Ο Παναθηναϊκός γι’ αυτόν σημαίνει οικογένεια και όπως έχει δηλώσει, δεν θα άφηνε μια από της κορυφαίες ομάδες τη Ευρώπης από τη στιγμή που περνάει τόσο όμορφα σε αυτήν. Έδινε και θα δίνει τον καλύτερο του εαυτό σε κάθε αγώνα για να μην εκθέτει την ομάδα του, τον εαυτό του και τους συμπαίκτες του. Στηρίζεται στο τεχνικό team και δεν χάνει ευκαιρία να τους ευχαριστεί και να τους επιβραβεύει για τη βοήθεια σε κάθε του συνέντευξη.  Δίνει την ψυχή του σε αυτό που κάνει και γι’ αυτό είναι ο καλύτερος τόσο στις στατιστικές όσο και στις καρδιές των φιλάθλων. Και όλοι τον ευχαριστούμε γι’ αυτά που μας έχει χαρίσει.

«Εγώ προσπαθώ να κάνω ό, τι μπορώ.. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο»

Δ. Διαμαντίδης.

Thank you Captain!

Ενότητες