Παρακολουθώ το ποδόσφαιρο και τον Παναθηναϊκό εδώ και 25 χρόνια. Ακόμα θυμάμαι και έχω στο μυαλό μου τις πρώτες μου εικόνες από το γήπεδο. Όλως τυχαίως ήταν πάλι σε ντέρμπι αιωνίων στο Καραϊσκάκη με τον Παναθηναϊκό να φεύγει νικητής από το φαληρικό γήπεδο με σκορ 3-4.

Ακόμα θυμάμαι την απόγνωση που είχε στο πρόσωπό του ο άνθρωπος που με πήγε στο γήπεδο όταν άρχισαν να γίνονται επεισόδια θλιβερά και τραγικά όπως και χθες. Οι παλιοί θα το θυμούνται.

Έχω στο μυαλό μου εικόνες από τότε που πάσχιζε να με πάρει μακριά από την καφρίλα που έβλεπα και που δυστυχώς την είδα και χθες. Όλο αυτό το σκηνικό τρόμου που συναντώ συχνά πυκνά στα ελληνικά γήπεδα μου ενισχύει ακόμα περισσότερο τη σκέψη που υπάρχει εδώ και παρά πολύ καιρό στο μυαλό μου.

Ποια είναι; Μα φυσικά να γεμίσω μια βαλίτσα, να φιλήσω τα αγαπημένα μου πρόσωπα και μη τον είδατε τον Παναή!

Σιχάθηκε η ψυχή μου… Δεν πάει άλλο. Δεν είναι λύση το εξωτερικό, αλλά θέλω να πάω κάπου που να με αφήνουν να παρακολουθώ την κ@υλ@ μου χωρίς να τρέμω εγώ ή οι δικοί μου, αν θα γυρίσω σπίτι μου το βράδυ ή όχι.

Σας το γράφω ειλικρινά, αν δεν ακούγαμε εγώ και οι συνάδελφοι μου που καθόντουσαν δίπλα τις παραινέσεις του Διονύση για να φύγουμε από τις εξέδρες, όλο κάποια φωτοβολίδα ή άλλο ιπτάμενο αντικείμενο θα μας έβρισκε ή θα είχαμε μελανιές από τα γκλομπ των ανδρών των ΜΑΤ, που χτυπούσαν ανεξέλεγκτα όποιον έβρισκαν στο διάβα τους.

Και ενώ παρακολουθούσαμε την καφρίλα κάπου αλλού, χιλιόμετρα μακριά η Μπαρτσελόνα έριχνε τέσσερα στη Ρεάλ μέσα στη Μαδρίτη χωρίς να ανοίξει μύτη, η Λίβερπουλ έριχνε και αυτή τέσσερα στη Σίτι και η Μπάγερν έκανε περίπατο στην έδρα της Σάλκε, χωρίς επίσης να γίνει το παραμικρό.

Πρέπει να παρθούν άμεσα μέτρα και στη καφρίλα και την αλητεία να μπει ένα τέλος. Με βαρύτατες τιμωρίες, με πρόστιμα με δεν ξέρω και γω τι… Στην ανάγκη με λουκέτο! Κάτι θα βρούμε να κάνουμε όσοι ασχολούμαστε με το σπορ… Ευτυχώς τα χέρια μας πιάνουν.

ΥΓ. Δεν είμαι διατεθειμένος να κάνω αναφορά για την Ελληνική Αστυνομία… αλλά έχω κουραστεί πραγματικά να βλέπω χούλιγκαν με στολές. Τα «θα τα πούμε μετά» και «θα σου δείξω εγώ αργότερα», που έλεγαν στελέχη της Αστυνομίας στον κόσμο πάνω από τη φυσούνα στη θύρα 11, είναι τουλάχιστον προκλητικά στα δικά μου μάτια και θα έπρεπε την ίδια στιγμή αυτή οι άνθρωποι να βρεθεί κάποιος αρμόδιος και να τους πάρει τη στολή που φορούν και να τους στείλει σπίτι τους.