Μπορεί το ζήτημα να μην άφορα άμεσα τον Παναθηναϊκό, αλλά αυτό που ζούμε από το Σάββατο  έχει πράγματι πολύ πλάκα… Φτάσαμε στο σημείο μηδέν, όπου ο Ολυμπιακός εκφράζει την έντονη δυσαρέσκεια του για τη διαιτησία στην ήττα από την ΑΕΚ. Παρεμπιπτόντως αν υπάρχει μια διαιτησία που ήταν κακή αυτό το σαββατοκύριακο, ήταν αυτή του Δελφάκη στα Γιάννενα, όπου έκανε το άσπρο μαύρο στο ματς του ΠΑΣ με τον Παναθηναϊκό. Κάτι που τελικά δεν στάθηκε αρκετό για να πετύχει το σκοπό του…

Αφορμή να ασχοληθώ με το ντέρμπι του ΟΑΚΑ, αποτέλεσαν τα πολλά και όμορφα που διαβάζουμε τρεις μέρες τώρα από την ερυθρόλευκη πλευρά. Τόσο από την επίσημη ΠΑΕ, όσο και από τον περίγυρο και τον προσκείμενο σε αυτή Τύπο.

Αφού λοιπόν έκαναν το… κομμάτι τους οι Σάββας και Κασάμι μετά το ματς, ο Σιόβας έδειξε τα τέσσερα δάχτυλα του (ασχολίαστο…), πήραν σειρά οι γνωστοί «προστάτες» του ερυθρόλευκου συστήματος.  Μιλάνε για αδικία (!) και τονίζουν ότι δεν τους ενδιαφέρει η ήττα αφού είναι 100 βαθμούς μπροστά…

Είναι οι ίδιοι που μετά το ματς στην Λεωφόρο μετρούσαν το παιχνίδι που δεν έγινε ως νίκη και μίλαγαν για απόλυτο νικών 17Χ17 έχοντας παίξει μέσα στο γήπεδο 16 παιχνίδια… Μετά την ισοπαλία με τον Πλατανιά άλλαξε το παραμύθι και τόνιζαν ότι το αήττητο πρωτάθλημα δεν χάνεται. Τώρα κάτι θα βρουν να τους βολεύει… άλλωστε δεν ξέρουν να χάνουν.

Αγγίζει τα όρια του τραγικού πάντως εν έτη 2016 να γκρινιάζει ο Ολυμπιακός για τη διαιτησία και μάλιστα σε ένα παιχνίδι που δεν έγινε κάτι τραβηγμένο. Όλα αυτά από ένα σύστημα και ένας μηχανισμό που αλωνίζει στο ελληνικό ποδόσφαιρο τα τελευταία 20 χρόνια. Μια γενιά γαλουχημένη από τη φιλοσοφία του Κόκκαλη, «Να κερδίσω και ας είναι με πέναλτι στο κέντρο…».

Στο τέλος θα ξεχάσουμε αυτά που ξέρουμε, αλλά για να μην συμβεί αυτό και για να καταλάβουν κάποιοι τι σημαίνει πραγματικά αδικία και αλλοίωση αποτελέσματος τους θυμίζουμε πως το 1-2 βαφτίζεται 2-1 και μάλιστα σε ένα πρωτάθλημα που η διαφορά των δύο ομάδων δεν ήταν σε διψήφιο αριθμό βαθμών και υπήρχε πραγματικό ενδιαφέρον.

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί και τα ξαναλέμε…