Η σχέση του Δημήτρη Διαμαντίδη με τα μπασκετικά «έπη» και τις μεγάλες στιγμές είναι αμφίδρομη. Είτε έπαιζε με τον Παναθηναϊκό, είτε έπαιζε με την Εθνική, ο Μήτσος αναζητούσε τα μεγάλα σουτ και τα κρίσιμα plays, έστω κι αν ο ίδιος αποτελούσε έναν από τους πιο αλτρουιστές μπασκετμπολίστες στην Ευρώπη.

Όταν η μπάλα «έκαιγε» κατέληγε στα χέρια του και κάθε φορά φρόντιζε να βρει τον καταλληλότερο τρόπο ώστε να αναπαυθεί στο αντίπαλο καλάθι. Προσπάθειες που στις περισσότερες των περιπτώσεων, ολοκληρώθηκαν επιτυχώς.

Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν αμέτρητα βίντεο με τα «clutch shots» του «3D» και όλοι οι μπασκετόφιλοι μπορούν να ανασύρουν με ευκολία από τη μνήμη τους δεκάδες τέτοιες φάσεις. Ωστόσο, η πιο γλυκιά όλων, είναι κατά κοινή ομολογία η πρώτη του φορά. Το πρώτο μεγάλο σουτ της καριέρας του…

24 Σεπτεμβρίου 2005, Βελιγράδι, ημιτελικός Ευρωμπάσκετ. Ο Ριγκοντό βάζει τη δεύτερη βολή και διαμορφώνει το 64-66 υπέρ της Γαλλίας. Μένουν 12 δευτερόλεπτα για τη φάση της λύτρωσης. Ο Ζήσης διεισδύει στο ζωγραφιστό αλλά δεν βρίσκει λύσεις και γυρίζει τη μπάλα στην περιφέρεια. Εκεί είναι ο Μήτσος. Γραπώνει τη μπάλα και δεν το σκέφτεται. Σηκώνεται για τρεις…

«Βαλ’το αγόρι μου…», η ατάκα που έγραψε και έμεινε στην ιστορία.

Ο Διαμαντίδης το έβαλε και ξεσήκωσε όλο το Βελιγράδι, όπως φυσικά και την Ελλάδα, η οποία έπαιρνε την πρόκριση σε τελικό Ευρωμπάσκετ μετά το 1989 και διεκδικούσε το χρυσό μετάλλιο μετά το έπος του 1987. Το νερό είχε μπει στ’ αυλάκι και ο Διαμαντίδης γινόταν ήρωας…

Σήμερα (24/9) συμπληρώνονται δώδεκα χρόνια από εκείνη την ημέρα. Όλοι μας έχουμε δει τουλάχιστον από… 500 φορές το βίντεο της φάσης. Οι περισσότεροι δε, γνωρίζουμε απ’ έξω και τις ατάκες της περιγραφής. Κι όμως, κάθε φορά που βλέπουμε αυτό το σουτ, νιώθουμε τα ίδια συναισθήματα. Δέος και ανατριχίλα…

➡️ Γράψε το σχόλιο σου