BLOG

O Tζέιμς, ο Καλάθης και η διαχείριση του Πασκουάλ

Νίκη Μπάκουλη
09.02.2018 | 10:18
O Tζέιμς, ο Καλάθης και η διαχείριση του Πασκουάλ | Panathinaikos24.gr

Η Νίκη Μπάκουλη αναλύει τα δεδομένα της επιστροφής του Μάικ Τζέιμς, αποκαλύπτει την πορεία της υπόθεσης Καλάθη και δίνει πολλά credits στους (αγωνιστικούς και μη) χειρισμούς του Τσάβι Πασκουάλ, σχετικά με τα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα.

Να με συμπαθάς, αλλά με όσα συμβαίνουν το αποτέλεσμα του χθεσινού αγώνα -όσο σημαντικό και αν είναι με τον τρόπο που εξελίχθηκε το ματς και κάλεσε τους «πρασίνους» να αποδείξουν και πάλι από τι είναι φτιαγμένοι- περνά σε δεύτερη μοίρα. Ο David Pick αποκάλυψε πουρνό πουρνό πως ο Μάικ Τζέιμς επιστρέφει, ιδία θελήσει, καθώς είχε πρόταση από την Κίνα για 300.000 δολάρια το μήνα και την απέρριψε για να ξαναντυθεί στα «πράσινα».

Σημείωση: πριν δυο ημέρες είχα γράψει στο Twitter ότι οι πληροφορίες από την άλλη ακτή του Ατλαντικού δεν έδιναν ως σίγουρη την επιστροφή. Kαι δεν την έδιναν διότι στο ΝΒΑ υπάρχουν κανονισμοί που είναι συγκεκριμένοι και αυστηροί. Πράγμα που σημαίνει πως όταν έγραψα ότι έγραψα, υπολείπονταν 52 ώρες για το τέλος των ανταλλαγών και οι Pelicans είχαν μια σειρά με προτεραιότητες, πριν καταλήξουν στο τι θα κάνουν με τον Τζέιμς. Όταν έκλεισαν γκαρντ (χθες το βράδυ) ήταν πια βέβαιο πως δεν τον υπολογίζουν -για εγγυημένο συμβόλαιο- και άρα θα επιχειρούσαν ανταλλαγή, την οποία σταμάτησε ο παίκτης για να διασχίσει ξανά τον Ατλαντικό.

Η αλήθεια είναι πως η νέα συμφωνία του Παναθηναϊκού με τον Αμερικανό γκαρντ δεν αφορά μόνο τους μήνες που υπολείπονται για το τέλος της τρέχουσας αγωνιστικής περιόδου. Θα ‘χει και περαιτέρω χρονική ισχύ -βάσει των όσων είχαν συζητηθεί πριν αναχωρήσει για τους Pelicans. Πράγμα που σημαίνει ότι η απόλυτη προτεραιότητα του «τριφυλλιού», πια είναι να κλείσει τον Νικ Καλάθη, τον οποίον δεν νομίζω πως υπάρχει κάποιος που δεν προσδιορίζει, πια, ως ηγέτη της ομάδας. Οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι υπάρχει πρόοδος στο συγκεκριμένο θέμα και ενώ πριν κάποιους μήνες τα πράγματα έδειχναν πολύ δύσκολα, έγιναν κάποιες σημαντικές κινήσεις -εκ της διοικήσεως-, ώστε να πειστεί ο διεθνής γκαρντ πως είναι προτεραιότητα.

Ένα άλλο θαυμαστό στοιχείο, στο οποίο οφείλω να σταθώ είναι πως ενώ γινόταν ο κακός χαμός γύρω από την ομάδα (με την κόντρα της ηγεσίας και της Ευρωλίγκας), οι παίκτες κατάφεραν να παραμείνουν συγκεντρωμένοι στη δουλειά τους. Και αυτό ξεκάθαρα πιστώνεται στον Τσάβι Πασκουάλ. Τον άνθρωπο που με την ολοκλήρωση της επιτυχημένης διαδικασίας είπε πράγματα που αν μη τι άλλο αποδεικνύουν ότι ιεραρχήσει με απόλυτη σαφήνεια τι είναι σημαντικό και τι όχι.

Έκανε έναν όμορφο και κατανοητό παραλληλισμό («πιστεύω πως η Euroleague χωρίς τον Παναθηναϊκό είναι ένας δρόμος χωρίς αυτοκίνητα. Και ο Παναθηναϊκός χωρίς τον Δημήτρη είναι κάτι που δεν μπορεί κανείς να το διανοηθεί»), πριν φτάσει στην ουσία: «Ζητάμε από όλο τον κόσμο να δουλέψει για να έχουμε αρμονία, όποιος είναι να κάνει ένα βήμα πίσω να το κάνει και να λήξει μια κατάσταση, η οποία δεν έπρεπε να είχε ξεκινήσει. Δεν θα ήθελα να κάνω σχόλιο για το ποιος έχει δίκιο και ποιος όχι και αν υπάρχουν λόγοι ή όχι. Θέλω αρμονία όλα τα μέρη.
Στόχος είναι να κάνουμε χαρούμενους τους οπαδούς. Το μήνυμα είναι ένα: ο Παναθηναϊκός είναι ένα, είμαστε όλοι πάντα στην ίδια κατεύθυνση. Θα ήθελα να σας απολογηθώ για το σημερινό, αλλά είναι ο μοναδικός τρόπος να εκφράσω τη δυσαρέσκειά μου με έναν πολιτισμένο τρόπο, με ηρεμία πρέπει να συνεχίσουμε στην Euroleague τον αγώνα μας, με σεβασμό σε όλους».

Δεν ξέρω αν έχεις καταλάβει, αλλά πιθανή έξοδος του Παναθηναϊκού από την Ευρωλίγκα δεν θα ζημιώσει μόνο τη διοργάνωση. Θα ζημιώσει και τους «πράσινους», εκ των μεγαλύτερων οργανισμών μπάσκετ που υπάρχουν εκεί έξω, βάσει ιστορίας και επιτυχιών. Και μάλλον δεν χρειάζεται να εξηγήσω τους λόγους. Όπως ο Παναθηναϊκός αντιδρά όταν νιώθει πως πλήττεται το «προϊόν» (δηλαδή, η ομάδα με την ιστορία και την παράδοση), αντιστοίχως και η Ευρωλίγκα αντιδρά στις καταστάσεις που νιώθει ότι «πλήττουν» το project, στο οποίο -να θυμίσω- ότι όλοι οι σύλλογοι είναι μέτοχοι. Και ο Τζόρντι Μπερτομέου αιρετός.

Μεταξύ των μετόχων είναι και κάποιοι από τους πλουσιότερους ανθρώπους του πλανήτη, που σαφέστατα δεν απολαμβάνουν να βλέπουν το «προϊόν» να ξεφτιλίζεται. Όταν λοιπόν, προκύπτουν πρωτοφανή φαινόμενα που δεν κάνουν καλό στο σύνολο, τοποθετούνται. Το «όλοι σας και μόνος μου» είναι σίγουρα ίδιον των θαρραλέων ή έστω χαρακτηριστικό αυτών που νιώθουν πως έχουν 100% δίκιο και βιώνουν την αδικία. Όταν όμως, υπάρχει στη μέση μια διοργάνωση (με 16 μετόχους), είναι ουτοπικό. Άρα χρειάζεται ψυχραιμία από όλους και να μπει σε πρώτο πλάνο το γεγονός ότι ουδείς είναι πιο σημαντικός από τις ομάδες.