Το 1996, η τάπα του Στόγιαν Βράνκοβιτς στον Μοντέρο «σφράγισε» την αρχή της «πράσινης» δυναστείας σε Ελλάδα και Ευρώπη. Λίγους μήνες αργότερα, ο Παναθηναϊκός κατέστησε σαφές ότι η κορυφή της Ευρώπης… δεν του έφτασε, κατακτώντας και την αντίστοιχη σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ο τότε πρωταθλητής Ευρώπης, Παναθηναϊκός, κλήθηκε να αντιμετωπίσει την Ολίμπια Βενάδο Tουέρτο από την Αργεντινή, στη σειρά των τελικών με έπαθλο το Διηπειρωτικό.

Η πρωταθλήτρια ομάδα της Λατινικής Αμερικής αποτελούσε μετρήσιμο μέγεθος, κρίνοντας ότι στο ρόστερ της υπήρχαν ονόματα όπως ο Ράκα, ο Τζάντλοου και ο νεαρός Νοσιόνι. Αντίθετα, το τριφύλλι παρουσιάστηκε αλλαγμένο σε σχέση με τον τελικό του Παρισιού, καθώς ο Ντομινίκ Ουίλκινς, ο Παναγιώτης Γιαννάκης και ο Στόγιαν Βράνκοβιτς είχαν αποχωρήσει.

Στον πρώτο τελικό, ο οποίος διεξήχθη στο Ροζάριο της Αργεντινής, οι γηπεδούχοι «λύγισαν» τον Παναθηναϊκό με σκορ 89-83, όμως η συνέχεια ήταν εξ’ ολοκλήρου «πράσινη». Το δεύτερο ματς της Αθήνας έληξε με 83-78 υπέρ του «τριφυλλιού» χάρη στο κρεσέντο του Αλβέρτη (30π), με το καθοριστικό Game 3 της σειράς να διεξάγεται επίσης σε ελληνικό έδαφος, μια ημέρα σαν σήμερα, στις 12 Σεπτεμβρίου του 1996.

Εκεί, το τριφύλλι δεν είχε… διάθεση για αστεία και με το εμφατικό 101-76 έκανε δύο τις νίκες του, κατακτώντας την κορυφή του κόσμου. Μεγάλος πρωταγωνιστής για την ομάδα του Μάλκοβιτς ήταν ο Μπάιρον Ντίνκινς, ο οποίος σημείωσε 24 πόντους, με τον Αμίτσι να ακολουθεί, συνδράμοντας με 18, ενώ οι Φεράν (13π) και Σκονοκίνι (12π) τα πήγαν εξίσου καλά.

Παναθηναϊκός: Ντίνκινς 24, Σκονοκίνι 12, Αλβέρτης 8, Οικονόμου 9, Αμίτσι 18, Κοχ 9, Φεράν Μαρτίνεθ 13, Γεωργικόπουλος 5, Σκούταρης 3

➡️ Γράψε το σχόλιο σου