Ο Βασίλης Κωνσταντίνου είπε πολλά στην πρόσφατη συνέντευξη Τύπου, αλλά για μια ακόμη φορά τα… μπέρδεψε.

Θα ήταν πιο φρόνιμο για τον παλαίμαχο ποδοσφαιριστή της ομάδας αν θέλει έστω και την ύστατη στιγμή να προστατεύσει, επιτέλους, τη φήμη του, να ζητήσει μια συγγνώμη για όλα όσα έγιναν τα τελευταία χρόνια. Σαφώς και ο ίδιος δεν είναι μεγαλομέτοχος. Υπήρξε, όμως, πρόεδρος, διοικούσε και σε καμία περίπτωση δεν ήταν άμοιρος ευθυνών.

Αντί, λοιπόν, να κατηγορεί τον Ουζουνίδη, τον Διαμαντόπουλο και τον Τουμαζάτο, ανθρώπους που πάλεψαν με νύχια και με δόντια και που έδωσαν και την ψυχή τους για να μη διασυρθεί ο σύλλογος με όλα όσα εγκληματικά έγιναν από τη διοικητική ηγεσία, θα μπορούσε να κάνει μια αυτοκριτική.  Ρίχνει λάσπη στον Μαρίνο Ουζουνίδη που κράτησε όρθια μια ομάδα με οικονομικά προβλήματα, με απλήρωτους παίκτες και εργαζόμενους, με εικόνα διάλυσης, σε συνθήκες πρωτόγνωρες για το κλαμπ.

Για να μην αναφέρουμε τις… προσπάθειες και την πίεση για να πάει στον Ολυμπιακό ο Μολέδο (και όχι μόνο) με τη μορφή δανεισμού. Δυστυχώς…