Ο Παναθηναϊκός καλείται να βρει την ενότητα που του έλειψε, να πείσει τον κόσμο του πως άλλη κουβέντα είναι η ομάδα και άλλη ο Αλαφούζος και να προχωρήσει μπροστά. Γράφει ο Βασίλης Μοιρώτσος.

Ο Νίκος Νταμπίζας ζήτησε να είναι όλοι μια γροθιά. Δεν έχει άδικο. Ο Παναθηναϊκός στην κατάσταση στην οποία βρίσκεται, αν δεν έχει ενότητα δε θα μπορέσει να πετύχει ούτε αυτά τα λίγα που μπορεί μέσω των συνθηκών που διαμορφώνονται. Δε θα μπορέσει να κάνει ούτε μισό βήμα παραπάνω. Είτε παίζει στο ΟΑΚΑ, είτε στη Λεωφόρο, αν δεν έχει συσπείρωση, ενότητα παντού και αν δε γίνει μια γροθιά, δεν θα καταφέρει να ορθοποδήσει.

Φυσικά και δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι όσον αφορά την αντιμετώπιση του Γιάννη Αλαφούζου από τους οπαδούς, αυτή είναι μια σχέση που από τη στιγμή που στράβωση, το γυαλί δεν κολλάει ξανά. Όμως εκείνο που ο Παναθηναϊκός έχει ανάγκη, δεν έχει να κάνει με το θέμα Αλαφούζος. Άλλωστε ο μεγαλομέτοχος δεν εμφανίζεται στο γήπεδο και δεν προβλέπεται να το κάνει. Το θέμα της συσπείρωσης έχει να κάνει καθαρά με τη σχέση ομάδας – κόσμου.

Σαν αυτή που γεννήθηκε στο ξεκίνημα της περσινής σεζόν. Από τη στιγμή, μάλιστα, που μπήκε ξανά στην κουβέντα η Λεωφόρος, θα ήταν ιδανικό ο Παναθηναϊκός να έβρισκε εκείνη τη ζεστασιά της έδρας τους, ζεστασιά που μονάχα οι οπαδοί του μπορούν να δημιουργήσουν. Παρόμοια με εκείνη του 2013-14, όπως ανέφερε και ο Νταμπίζας. Τα λάθη που έχουν γίνει δε γυρίζουν πίσω, ο Παναθηναϊκός οφείλει να κοιτάξει μπροστά και να δει την πραγματικότητα με ρεαλισμό. Από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο. Και η πραγματικότητα είναι σκληρή.

Το είπε ο Νταμπίζας ξεκάθαρα. Προσπάθησε μέσω του λόγου του να το… γλυκάνει, μιλώντας για το Κύπελλο και για τη διεκδίκησή του, αλλά ακόμα κι αυτό για να το κατακτήσει ο Παναθηναϊκός χρειάζεται ένα μικρό… θαύμα με τα υπάρχοντα δεδομένα. Δεν έχει το ρόστερ για να το υποστηρίξει. Θα το έχει αν κάνει τις κατάλληλες κινήσεις, αν ενισχύσει ποιοτικά το ρόστερ του, όμως με ένα μπάτζετ που θα βρίσκεται στα – καθαρά – τρία, τέσσερα εκατομμύρια ευρώ, δεν μπορείς να ενισχυθείς ώστε να κοιτάξεις στα μάτια και να διεκδικήσεις οποιοδήποτε τρόπαιο απέναντι σε Ολυμπιακό, ΠΑΟΚ και ΑΕΚ.

Είναι μια διαφορετική κουβέντα όμως αυτή, την οποία καλό θα είναι να την ανοίξουμε πάλι μετά το τέλος των μεταγραφών και αφού έχουμε στα χέρια μας τα δεδομένα της ενίσχυσης. Προς το παρόν όλα είναι στον αέρα και ο Παναθηναϊκός, σαν οργανισμός, καλείται να βρει την ενότητα και τη συσπείρωση που έχει ανάγκη. Χωρίς αυτή ακόμα κι αν το μπάτζετ με κάποιο μαγικό τρόπο πάει στα 15 εκατομμύρια, δε θα μπορέσει να προοδεύσει.