Ο Διονύσης Δεσύλλας γράφει για τον Παναθηναϊκό της επόμενης περιόδου, τους μεγάλους στόχους και το επόμενο επίπεδο που θέλει να περάσει το «τριφύλλι».

Αν κάτι έχουμε δει από τα μέχρι τώρα φιλικά του Παναθηναϊκού (πλην αυτού με την Μπίρσχοτ, στο οποίο η ενδεκάδα είχε παιδαρέλια), αυτό έχει να κάνει με την ομοιογένεια της ομάδας. Οι «πράσινοι» έχουν ένα μεγάλο πλεονέκτημα σε σχέση με πέρυσι και αυτό πρέπει να το εκμεταλλευτούν. Πλέον, στο ρόστερ του «τριφυλλιού» υπάρχει μια βάση ποδοσφαιριστών και όλες οι εξτρά μεταγραφικές κινήσεις γίνονται με σκοπό το βάθος στο ρόστερ και την ποιότητα.

Η βάση αυτή πέρυσι δεν υπήρχε. Την περασμένη σεζόν ο Παναθηναϊκός προσπαθούσε, με απαγόρευση μεταγραφών, να χτίσει από την αρχή και να δημιουργήσει από το μηδέν, ρίχνοντας το βάρος σε νεαρούς Έλληνες, τους οποίους πλαισίωναν λιγότεροι  έμπειροι παίκτες.  Φέτος, η κατάσταση είναι τελείως διαφορετική γι αυτό και τα μηνύματα είναι ελπιδοφόρα.

Η ομάδα του Γιώργου Δώνη έχει ποδοσφαιριστές οι οποίοι, πλέον, γνωρίζουν ο ένας το παιχνίδι του άλλου. Ταυτόχρονα, οι πιο νεαροί έχουν ένα χρόνο στην πλάτη. Αυτό σημαίνει ότι έχουν πάρει την πρώτη… κρυάδα και βλέπουν με περισσότερη αυτοπεποίθηση και φυσικά πιο μυαλωμένα (ποδοσφαιρικά πάντα) τη συνέχεια. Οι πιο έμπειροι έχουν «δέσει» μεταξύ τους. Σε αυτή την κατηγορία μπαίνουν οι Κουρμπέλης, Μακέντα, Κολοβέτσιος, Δώνης, Γιόχανσον, Ινσούα, Διούδης, αλλά ακόμα και ο Χατζηγιοβάνης.

Tι θα συμβεί, λοιπόν, από εδώ και πέρα και ποιος είναι ο μεγάλος στόχος…

Με δεδομένη, λοιπόν, την πρώτη… βάση, έρχονται οι μεταγραφικές ενισχύσεις για να «κουμπώσουν», να καλύψουν τα κενά και να διορθώσουν τις αδυναμίες. Μέχρι τώρα έχουν αποκτηθεί οι Κολοβός, Νούνιες και Ζαχίντ. Θα αποκτηθούν κι άλλοι παίκτες. Επιθετικός, δεύτερος στόπερ, αμυντικός χαφ και ένας ακόμα εξτρέμ είναι σε πρώτο πλάνο.

Για τον Κολοβό εικόνα έχουμε. Αν προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα, μπορεί να προσφέρει πολλά τη νέα του ομάδα, στο επιθετικό κομμάτι και φυσικά κι ο ίδιος να κερδίσει απ’ όλο αυτό και να επιστρέψει σε υψηλό επίπεδο. Οσο για τον Ζαχίντ, είναι ένας ποδοσφαιριστής με χαρακτηριστικά που έλειπαν από την ομάδα. Μεσοεπιθετικός με ποιότητα, καλή τεχνική και έφεση στο σκοράρισμα. Ένα μεγάλο πρόβλημα του «τριφυλλιού» ήταν η δημιουργία, κυρίως σε οργανωμένο παιχνίδι. Με την απόκτηση του Νορβηγού μπορεί να βρει λύσεις σε αυτό το κομμάτι. Τον Πορτογάλο στόπερ, που αγωνίζεται και ως δεξιός μπακ,  πρέπει να τον δούμε. Είναι νεαρός, διακρίνεται για τη μαχητικότητά του, αλλά θέλει δίπλα του έναν ηγέτη.

Ο μεγάλος στόχος, λοιπόν, είναι με τις φετινές μεταγραφές, το «τριφύλλι» να πετύχει δυο πράγματα. Πρώτον, να συνεχίσει να δουλεύει πάνω στη λογική που είχε και έχει, αναδεικνύοντας δικά του παιδιά και νεαρούς ποδοσφαιριστές και δεύτερον να περάσει στο επόμενο level. Ποιο είναι αυτό; Το να γίνει πιο ανταγωνιστικός, να διεκδικήσει πράγματα και φυσικά να έχει κάτι που του έλειψε πέρυσι. Περισσότερη προσωπικότητα στο ρόστερ και βάθος!