Και ξαφνικά… Ούφε Μπεκ. Το απόγευμα της Τρίτης -κι ενώ το μεταγραφικό ρεπορτάζ μονοπωλούσαν ονόματα όπως ο Ρόντγουελ και ο Σένκεφελντ- ο Παναθηναϊκός γνωστοποίησε την προφορική συμφωνία με τον 26χρονο Δανό εξτρέμ, ο οποίος είπε το «ναι» στην πρόταση για συμβόλαιο τριετούς διάρκειας. Ο Νίκος Νταμπίζας έκανε τις απαραίτητες κινήσεις και ουσιαστικά απέσπασε τη θετική απάντηση ενός παίκτη που έχει… μισή καριέρα μπροστά του, όντας στα καλύτερά του χρόνια, αλλά δεν έχει το έχει… ευχαριστηθεί καθόλου,ιδίως την τελευταία τριετία. Οι τραυματισμοί «έσκασαν» από νωρίς και ενώ έμαθε να ζει με αυτούς, δεν του άφησαν το περιθώριο να αναπτύξει -όσο θα ήθελε- το ταλέντο του, ούτε να καταγράψει τις συμμετοχές που θα έπρεπε.

Αλλά… ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Στα τέλη Μαΐου, ο Ούφε εμφανίστηκε στο προπονητικό κέντρο του Ανόβερου με το ποδήλατό του. Μάζεψε τα πράγματά του, αποχαιρέτισε τους συμπαίκτες και το -πρώην πλέον- τεχνικό του επιτελείο και έκλεισε ένα κεφάλαιο που θα μπορούσε να αποδειχθεί πρόσφορο για την περίπτωσή του, η οποία θεωρητικά θα μπορούσε να σταθεί άνετα σε κάποιον σύλλογο της Bundesliga, αλλά όχι στη μέχρι πρότινος ομάδα του, η οποία είχε χαιρετίσει την πρώτη κατηγορία, τερματίζοντας στην 17η θέση. Τα scout reports μιλούν για έναν γρήγορο εξτρέμ, με δυνατότητα να παίξει το ένας εναντίον ενός και να καλύψει και τις τρεις θέσεις πίσω από τον φορ. Μαζί με αυτά τα στοιχεία, προσθέστε και το γεγονός πως είναι αριστεροπόδαρος. Όλα αυτά τα στοιχεία συνθέτουν ένα ελκυστικό «πακέτο», που εκτιμήθηκε από νωρίς…

Η Λίνγκμπι τον εντάσσει στις ακαδημίες της και πολύ σύντομα αρχίζει να αποδίδει τα μέγιστα, τόσο σε συλλογικό, όσο και σε εθνικό επίπεδο με τα μικρά κλιμάκια της εθνικής Δανίας. Το όνομά του μπαίνει στις λίστες της Μπλάκμπερν και της Χέρενφεεν, με τους δύο συλλόγους να τον καλούν για δοκιμή το καλοκαίρι του 2009. Τελική νικήτρια, η τότε ομάδα του. Υπογράφει τριετές συμβόλαιο με τη Λίνγκμπι το 2009 και η άνοδος αρχίζει. Το 2011 ανακηρύσσεται ως το μεγαλύτερο ταλέντο της Δανίας από την Ομοσπονδία, έχοντας καταγράψει ήδη ορισμένες δυνατές συμμετοχές στην ενδεκάδα. Την επόμενη σεζόν καθιερώνεται στους αρχικούς έντεκα, υπογράφει επέκταση συμβολαίου, αλλά η Νόρτζελαντ τον… περιμένει στη γωνία και τον αποκτά τον Ιανουάριο του 2013.

Με την αυτοπεποίθηση στα ύψη και έχοντας κάνει το επόμενο βήμα στην πολλά υποσχόμενη καριέρα του, κάνει πέντε μαζεμένες συμμετοχές και στη συνέχεια έρχεται αντιμέτωπος με την ατυχία. Απανωτοί μικροτραυματισμοί τον βγάζουν εκτός ρυθμού, ενώ τον Αύγουστο του 2013 χειρουργείται στον μηνίσκο. Δεν τα παρατάει και επιστρέφει σε χρόνο ρεκόρ, με τους συμπαίκτες του να τον βλέπουν ξανά στις προπονήσεις τρεις εβδομάδες αργότερα και στην ενδεκάδα τον Οκτώβριο. Μία εβδομάδα μετά το comeback του, τίθεται ξανά νοκ – άουτ, με υποτροπή στο γόνατο. Μέχρι το τέλος της σεζόν, προλαβαίνει να πατήσει χορτάρι έντεκα φορές, σκοράροντας δύο τέρματα.

Παρά τους τραυματισμούς, το όνομά του ακούγεται όλο και περισσότερο στη Γερμανία. Η Μάιντζ του «χτυπά» την πόρτα, αλλά η προσφορά της κρίνεται χαμηλή από τη Νόρτζελαντ, που τον διατηρεί στις τάξεις της και επιβραβεύεται, με τον Μπεχ να προσφέρει 10 γκολ σε 27 συμμετοχές. Και με το που τελείωσε η σεζόν, ο Δανός έδωσε σήμα για το επόμενο βήμα, αν και έπρεπε να αντιμετωπίσει εκ νέου τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν στο γόνατό του. Η Γερμανία όμως ήταν εκεί, έτοιμη να του δώσει την ευκαιρία. Το Ανόβερο του κάνει μία πρόταση που δεν μπορούσε να αρνηθεί και υπογράφει τετραετές συμβόλαιο. Συστήνεται για τα καλά στη Bundesliga τον Νοέμβριο του 2015, σκοράροντας απέναντι στην Ίνγκολσταντ. Αλλά…

Τον Απρίλιο του 2016 παθαίνει νέα ζημιά, αυτή τη φορά στον τένοντα, έχοντας αφήσει πίσω του μια σειρά από μικροτραυματισμούς. Η ζημιά αυτή τον κράτησε σχεδόν οκτώ μήνες μακριά από το ποδόσφαιρο και η σεζόν πέρασε με τον χειρότερο τρόπο. Ο Μπεχ όμως ήθελε πεισματικά να επιστρέψει, μην έχοντας χάσει… στάλα από το κουράγιο του και την όρεξή του για μπάλα. «Ναι, ήταν πολύ κουραστική περίοδος. Έχω να θυμάμαι και καλές περιόδους στο Ανόβερο, αλλά ήταν ελάχιστες, σε σχέση με τον χρόνο που πέρασα στην προσπάθεια για αποθεραπεία. Οπότε, καταλαβαίνεις ότι στόχος μου είναι να κρατηθώ σε φόρμα και να παίξω ξανά ποδόσφαιρο. Έχω ακόμη την προσμονή, νιώθω τη χαρά του παιχνιδιού. Τη νιώθω καθημερινά, όπως και το τι μπορώ να προσφέρω. Εύχομαι να παίξω πολλά ματς και να κρατηθώ μακριά από τραυματισμούς», είχε αναφέρει σε συνέντευξή του σε Μέσο της πατρίδας του.

Στις 10 Ιουλίου του 2017, αναγκάζεται να περάσει ξανά την ίδια διαδικασία, αυτή της αποθεραπείας. Ο μηνίσκος του θα τον κρατήσει εκτός μάχης από το καλοκαίρι του 2017 έως τον Ιανουάριο του 2018. Ο Ούφε Μπεχ επιστρέφει σαν να μη συμβαίνει τίποτα: «Αισθάνομαι τυχερός γιατί, αν και έχω υποστεί πολλούς τραυματισμούς, φροντίζω να επιστρέφω γρηγορότερα από αρκετούς άλλους ποδοσφαιριστές που είχαν παρόμοια προβλήματα». Το Ανόβερο όμως δεν έχει τη δυνατότητα να του προσφέρει άλλη ευκαιρία στέλνοντας τον δανεικό στη Γκρόιτερ Φιρτ, στη β’ κατηγορία, μήπως και βρει ρυθμό. Καταγράφει δύο συμμετοχές και το καλοκαίρι επιστρέφει στην ομάδα για να ξαναφύγει. Αυτή τη φορά με προορισμό τη Μπρόντμπι, η οποία έκλεισε deal που περιελάμβανε εξάμηνο δανεισμό με οψιόν αγοράς. Ο Ούφε τραυματίζεται εκ νέου, στο ματς κόντρα στην Κοπεγχάγη του Ζέκα και πριν από έξι μήνες επιστρέφει ξανά στη Γερμανία, καθώς οι συμπατριώτες του δεν θέλησαν να του ανανεώσουν την οψιόν αγοράς.

Κι αφού πέρασε έξι τυπικούς μήνες στη Γερμανία, περιμένοντας μέχρι να λήξει το συμβόλαιό του και κάνοντας προπονήσεις με τη β’ ομάδα, μοιραία ήρθε το «διαζύγιο». Το συμβόλαιό του ολοκληρώθηκε, με τον Μπεχ να έχει καταγράψει μόλις 18 συμμετοχές σε τέσσερις σεζόν. Η τελευταία του ευκαιρία θα μπορούσε να έρθει στα τέλη της σεζόν, όταν οι προπονητές του στη β’ ομάδα εκθείαζαν την εργατικότητά του και το πείσμα του, αλλά τα πράγματα φαίνεται ότι ήταν δρομολογημένα.

Τρίτη 13 Αυγούστου 2019: Ο Παναθηναϊκός ανακοινώνει τη συμφωνία με τον Μπεχ και ο ίδιος αναρτά instagram story από την ηλιόλουστη Αθήνα. Μόνο τα τυπικά απομένουν για να γίνει ο πέμπτος Δανός που θα φορέσει τη φανέλα με το τριφύλλι, μετά τους Νίλσεν, Χένρικσεν, Μικάελσεν και Τελάντερ. Βλέποντας ορισμένα από τα highlights του, καταλαβαίνεις την ποιότητά του, όπως και το πείσμα του.

Διαβάζοντας το ιστορικό του, κατανοοείς ότι αυτός ο παίκτης δεν πέρασε και εύκολα. Κι αν προσπαθείς να ψυχανεμιστείς το κίνητρό του, το οποίο τον φέρνει σε μια χώρα όπως η Ελλάδα και σε ένα κλαμπ όπως ο Παναθηναϊκός, τα πράγματα δεν είναι δα και τόσο σύνθετα. Το μόνο που θέλει τη δεδομένη στιγμή ο Ούφε Μπεχ, είναι να παίξει μπάλα με την ησυχία του, αλλά σε μια ομάδα με περγαμηνές. Να δείξει αυτά που μπορεί, έχοντας στο πλάι του έναν σύλλογο που αν μη τι άλλο έχει βοηθήσει στην επανάκαμψη πολλών «χαρτιών» που θεωρούνταν… σχεδόν «καμμένα» και παράλληλα διαθέτει ακόμη πρεστίζ και όνομα εκτός συνόρων, παρά τις πληγές που κουβαλά τα τελευταία χρόνια. Αλλά σε αυτές τις περιπτώσεις, ο τελευταίος λόγος ανήκει στο πεδίο όπου κρίνονται όλα… το γήπεδο.