Η διαφορά ποιότητας γινόταν εμφανής όσο το παιχνίδι πήγαινε προς το τέλος του. Η Μπαρτσελόνα αντιμετώπισε το παιχνίδι σα να είναι μαραθώνιος και ο Παναθηναϊκός σα να είναι σπριντ. Ο καθένας ό,τι του ταιριάζει. Ο Πέσιτς έβαζε – έβγαζε και ήταν σα να μην αλλάζει τίποτα, ο Πιτίνο προσπαθούσε να διατηρήσει υψηλό ρυθμό και δύναμη, αλλά όσο περνούσε η ώρα οι… μπαταρίες έπεφταν. Όταν τα παιχνίδια πάνε στην ένταση, τον ρυθμό και τις αντοχές αυτός που έχει περισσότερους καλούς νικάει αυτούς που έχουν λιγότερους.

Διαβάστε περισσότερα εδώ

➡️ Γράψε το σχόλιο σου