Ο Έλληνας ακραίος μίλησε στον «Alpha Radio 989», για την κατάκτηση του Λιγκ Καπ, την καριέρα του στο άθλημα του βόλεϊ και τόνισε πως μεγάλη του επιθυμία είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος με τη φανέλα του Παναθηναϊκού.

Αναλυτικά οι δηλώσεις του Αλέξανδρου Ράπτη:

«Ήταν πολύ ωραίο που φύγαμε από εκεί με τη νίκη και μας περίμενε κόσμος στον Άγιο Θωμά, περιμέναμε πως και πως να παίξουμε τον επαναληπτικό, είχαμε μεγάλη ανυπομονησία. Εγώ αρρώστησα στη συνέχεια, έφαγα την πρώτη… ξενέρα. Και φρούτα έφαγα και σούπες, παρόλο που δεν μου αρέσουν, θα έκανα τα πάντα για να παίξω σε αυτό το παιχνίδι. Ήμουν άσπρος σαν το χαρτί, είπα στον προπονητή πως δύσκολα θα μπορούσα να βοηθήσω. Στον πάγκο όσο φώναζα για να εμψυχώσω τους συμπαίκτες μου, ήταν σαν να μου πέφτει η… μπαταρία».

Για την παρουσία του κόσμου και το αν το βόλεϊ είναι άθλημα ψυχολογίας: «Ο κόσμος μπορεί να σε αγχώσει και να σε πιέσει, αλλά και να σε τονώσει πάρα πολύ. Σε εμένα συμβαίνει το δεύτερο δεν ξέρω για τους υπόλοιπους. Όταν μας παίρνουν από κάτω οι φάσεις ας πούμε, εγώ παίρνω πολύ ώθηση από τον κόσμο, με ανεβάζει πάρα πολύ. Είναι εντελώς άθλημα ψυχολογίας το βόλεϊ, ο αγώνας προχθές είναι τρανό παράδειγμα. Ενώ παίξαμε εκπληκτικά στα δυο πρώτα σετ, στη συνέχεια μας πήρε από κάτω και δεν έβγαινε τίποτα. Ευτυχώς τα καταφέραμε και πήραμε τον τίτλο. Παίζει ρόλο ότι δεν υπάρχει σωματική επαφή στο κομμάτι της ψυχολογίας, αλλά έχει και το καλό ότι δεν υπάρχουν πολλοί τραυματισμοί.

Σε δύσκολες στιγμές μέσα στο παιχνίδι ή με τον εαυτό μου, εγώ μιλάω συνήθως με τον πατέρα μου. Έχουμε μια συνήθεια και λέμε κάποια πράγματα μετά τα παιχνίδια. Εμένα αυτό μου βγαίνει σε καλό, και σίγουρα παίζει ρόλο και ο προπονητής μας ο Δημήτρης Ανδρεόπουλος που ξέρει πως να μας ανεβάσει και να μας φτιάξει τη διάθεση για τέτοια παιχνίδια».

Για το αν ο Παναθηναϊκός τα κατάφερε λόγω ομαδικότητας: «Στο χρυσό σετ, όπως και στα τάι-μπρέικ, δεν μετράει τόσο πολύ το πνεύμα της ομάδας αλλά οι προσωπικότητες. Να υπάρχει ένας παίκτης που θα πάρει την ομάδα πάνω του και θα την οδηγήσει. Όπως έκανε για εμάς ο Βόγιν Τσάτσιτς, ο Μαυροβούνιος παίκτης μας. Στο παιχνίδι του Ρέντη ήταν δυο στιγμές που μου βγήκαν δυο-τρία πράγματα, δεν είναι αυτό το παράδειγμα».

Για την παρουσία του Τσάτσιτς: «Είναι πολύ ωραία που έχουμε έναν τέτοιο συμπαίκτη, μαθαίνεις πράγματα, μαθαίνεις πως είναι να παίζεις σε αυτό το επίπεδο. Για εμένα ο Στάροβιτς, μαζί με τον Γιορντάνοφ, και τον Τσάτσιτς είναι οι μεγαλύτεροι συμπαίκτες που είχα. Αλλά ο Στάροβιτς… δεν υπάρχει. Εμπνέει σεβασμό στους συμπαίκτες του. Σε εμένα ο Στάροβιτς κάθε φορά που θα πάρει επίθεση μου βγάζει σιγουριά, ότι θα πάρει τον πόντο.

Έχει παίξει σε πολύ υψηλό επίπεδο εμείς δεν το έχουμε φτάσει ακόμα, αυτός το έχει φάει με το κουτάλι. Έχει μεγάλη σιγουριά και αύρα. Είναι ένα πρότυπο χαρακτήρα και συμπεριφοράς μέσα στην ομάδα μας. Στο παιχνίδι προχθές εγώ δεν μπορούσα να σηκώσω το κεφάλι μου, και ήταν δίπλα και μου έλεγε «πάμε Άλεξ, πέντε λεπτά ακόμα, είμαι εγώ μαζί σου πάμε».

Για τους πανηγυρισμούς στο τέλος: «Με το που πήραμε τον τελευταίο πόντο, ήταν σαν να μην είχα αρρωστήσει ποτέ, τρελάθηκα. Ήταν ένα πολύ ωραίο συναίσθημα, το γνώρισα τώρα για πρώτη φορά. Είναι ανεπανάληπτο το συναίσθημα του να κατακτά τίτλο ένας άνθρωπος που ασχολείται με τον αθλητισμό. Το μετάλλιο εκτός από το ντουλάπι που το φυλάω, το έχω στην καρδιά μου. Γενικά την τροπαιοθήκη μου την έχω στην Πάτρα, που είναι το πατρικό μου σπίτι».

Για τον γύρο του θριάμβου στο ΟΑΚΑ: «Ήταν υπέροχο συναίσθημα στο ΟΑΚΑ, νιώσαμε δέος. Το δεύτερο συναίσθημα που ένιωσα είναι πως θέλω να παίξω σε αυτό το γήπεδο! Είναι κρίμα που δεν μπορέσαμε να παίξουμε εκεί τον επαναληπτικό, ο κόσμος μας αγαπάει και μας στηρίζει. Γεμίζει και τον Άγιο Θωμά και πιστεύω και στο ΟΑΚΑ αν δεν το γέμιζε, θα είχε σίγουρα πολύ κόσμο».

Για τη διοίκηση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου: «Εγώ με αυτή τη διοίκηση ήρθα στην ομάδα, δεν ξέρω τι γινόταν πιο πριν αλλά ξέρω πως υπήρχαν προβλήματα. Δεν έχουμε αλλάξει πολλά πράγματα, αλλά σίγουρα έχουν αλλάξει οι στόχοι μας. Από αυτά που ακούω κι από άλλες ομάδες, είμαστε από τα πιο υγιή σωματεία. Είναι πολύ ωραία να έχουμε πρόεδρο τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, όσο τον έχω γνωρίσει είναι ένας πολύ ωραίος τύπος και μας βοηθάει πάρα πολύ. Είναι μεγάλο κίνητρο για εμάς να μας υποστηρίζει έτσι ο πρόεδρος και να είναι σαν οπαδός στην κερκίδα. Άλλοι πρόεδροι κάθονται στα επίσημα κι απλά βαράνε παλαμάκια…».

Για τον Πανταλέων: «Τον Σωτήρη τον έχω συνδυάσει με τη λέξη «σεβασμός». Είναι ένας άνθρωπος που μου έχει μάθει πολλά και αγωνιστικά κι έξω από το γήπεδο. Είναι ένας απίστευτος άνθρωπος, έχει πλάκα αλλά και είναι σοβαρός εκεί που πρέπει για να μας μαζεύει και να συγκεντρωνόμαστε στις προπονήσεις και στους αγώνες».

Για τον Δημήτρη Ανδρεόπουλο: «Ένας λόγος που ήρθα στον Παναθηναϊκό ήταν ο κύριος Ανδρεόπουλος. Ήμασταν μαζί στην εθνική ομάδα και μου άρεσε το στιλ που προπονούσε, ήθελα να συνεργαστώ μαζί του. Μου έβγαλε τα πράγματα που ήθελα, με έκανε να παίξω για αυτόν και είμαι χαρούμενος που συνεργαζόμαστε. Η ψυχολογία και όσα λέει στον κάθε παίκτη ξεχωριστά, σε κάνει να νιώθεις ένα καλοπροαίρετο χρέος προς τον προπονητή κι όταν μπαίνεις στο ματς κάνεις το καλύτερο για αυτόν».

Για τον Χαράλαμπο Ανδρεόπουλο: «Δεν ξεχωρίζει ποτέ τον Χαράλαμπο ο κόουτς. Όλοι είμαστε σαν… στρατιώτες. Είναι φανατικός Παναθηναϊκός ο Χαράλαμπος. Τον γνώρισα τα Χριστούγεννα του 2015 σε μια συγκεντρωτική για την εθνική ομάδα κι έλειπε γιατί είχε πάθει πνευμονία επειδή είχε πάει στο γήπεδο με τον Παναθηναϊκό χωρίς μπλούζα».

Για το αν υπάρχουν μεγάλες διαφορές με τον Ολυμπιακό: «Θεωρώ πλέον πως κανένας δεν είναι καλύτερος από εμάς. Έχουμε κερδίσει και τον ΠΑΟΚ και τη Σύρο, οπότε αν εμείς παίξουμε όπως πρέπει, τότε μπορούμε να πούμε πως κανένας δεν είναι καλύτερος από εμάς. Ο στόχος μου εμένα είναι να πάμε στους τελικούς, το έχω πει από την αρχή της χρονιάς. Πίστευα από την αρχή της χρονιάς πως θα πάρουμε έναν τίτλο. Όταν αποκλειστήκαμε από το Κύπελλο, έλεγα πως θέλω να πάμε στους τελικούς».

Για το γιατί διάλεξε το βόλεϊ: «Μου αρέσουν οι επαφές στα αθλήματα, παρά το γεγονός ότι διάλεξα το βόλεϊ. Για αυτό μικρός έπαιζα ποδόσφαιρο. Αλλά κάποια στιγμή βαρέθηκα και είπα στον πατέρα μου να πάω στο βόλεϊ. Έπαιζε κι εκείνος παλαιότερα, δεν του έκανε και τόσο εντύπωση το ποδόσφαιρο. Όταν του είπα να με πάει στο βόλεϊ τρελάθηκε και με πήγε σε τέσσερις ομάδες. Στην αρχή στην Ολυμπιάδα Πατρών δεν με δέχθηκαν λόγω ηλικίας αλλά σιγά-σιγά έπαιξα, και ο πρώτος μου αγώνας με αντρική ομάδα ήταν όταν ήμουν 13 χρονών. Για καλή μου τύχη κερδίσαμε κιόλας 3-0. Τότε έπαιζα πασαδόρος και κατά τύχη έπαιξα επιθετικός, έκανα ένα καλό παιχνίδι και γυρίσαμε ένα παιχνίδι από 2-0 σε 3-2 και καθιερώθηκα έτσι».

Για τις σπουδές του, τα άλλα αθλήματα και το ίνδαλμά του κι ότι μπορεί να είναι κι εκείνος ίνδαλμα για κάποιο παιδί: «Έχω περάσει πολιτικός μηχανικός στην Πάτρα, αλλά μένω στην Αθήνα και είναι λίγο πονεμένη ιστορία. Μου άρεσε πολύ αυτό και το να είμαι μηχανολόγος. Για αυτό κι όταν χάλαγε κάτι στο σπίτι έτρεχα εγώ να το φτιάξω. Στο ΝΒΑ μου αρέσουν οι Χιούστον Ρόκετς. Έχω τρέλα με τον Ουέστμπροκ από μικρός μου αρέσει πάρα πολύ. Ο Ζάιτσεφ είναι ο κορυφαίος παίκτης που μου αρέσει στο βόλεϊ. Παίξαμε κι αντίπαλοι το καλοκαίρι, για εμένα ήταν ότι καλύτερο. Τον είχα αφίσα στο δωμάτιό μου. Την κοίταγα πριν πάω για προπόνηση, όταν γύρναγα την ξανακοίταγα. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα με έχουν παιδιά σαν πρότυπο.

Έχω δεχθεί μηνύματα κι από γονείς και από παιδιά, και είναι κάτι πολύ ωραίο. Αυτό βέβαια, φέρνει κι ευθύνη έτσι ώστε να μην κάνεις κάτι που θα δώσει ένα κακό παράδειγμα. Προσέχω πολύ να μην προκαλώ και τις αντιδράσεις μου στα εκτός έδρας παιχνίδια. Εντάξει στο Ρέντη πανηγύρισα, γιατί ήταν τάι-μπρέικ, χάναμε κιόλας».

Για το ποστ που έκανε μετά τον τίτλο: «Θέλω να πω ότι κάναμε ένα καλό αγώνα στην έδρα του Ολυμπιακού, όπου εγώ έκανα μια καλή εμφάνιση με βάση όσα ειπώθηκαν μετά τον αγώνα. Εγώ τον εαυτό μου δεν μπορώ να τον κρίνω μόνος μου. Στον δεύτερο αγώνα είτε δεν έπαιξα, είτε είχα μέτρια απόδοση για τον οποιονδήποτε λόγο και ήθελα να πω πως ένας παίκτης δεν μπορεί να παίζει πάντα τέλεια. Κανένας άνθρωπος δεν είναι τέλειος. Όταν υπάρχει λοιπόν μια ομάδα που βοηθάει και συμπληρώνει ο ένας τον άλλον, κάνει ένα τέλειο σύνολο».

Για τη συνύπαρξη με τον Τσάτσιτς: «Χάρηκα πάρα πολύ όταν έμαθα πως πήραμε τον Τσάτσιτς, τον ήξερα κι από την εθνική του. Είναι ένας πάρα πολύ ποιοτικός παίκτης που θα βοηθήσει και την ομάδα αλλά κι εμένα. Κι εγώ παίζω και για να παίξω καλά για τον εαυτό μου αλλά πάνω από όλα για την ομάδα. Σίγουρα ο συναγωνισμός κάνει καλό στην ομάδα. Όταν έρχεται ένας καλός παίκτης πάντα κάτι καλό θα δώσει στο σύνολο».

Για το τι του είπαν οι συμπαίκτες του όταν αρρώστησε: «Ο Χαράλαμπος μου έστελνε μηνύματα να δει τι κάνω. Θα σας πω τι μου είπε ο Πελεκούδας. Είδε το ποστ που είχα βάλει με τους ορούς και τις μάσκες και μου είπε «δεν με νοιάζει τι έχεις, θέλω να έρθεις στο γήπεδο και να τους. Νικήσαμε τελικά, όλα καλά».

➡️ Γράψε το σχόλιο σου