Τέλος και η φετινή σεζόν λοιπόν για τον Παναθηναϊκό. Άλλη μία από αυτές που θέλουμε να φύγει και να μην ξανάρθει, με την ομάδα όχι απλώς να μένει με άδεια τα χέρια αλλά να μην έχει καν τη δυνατότητα να διεκδικήσει κάτι. Γνωστά αυτά και χιλιοειπωμένα. Όπως και τα «πως» και τα «γιατί» μιας κατάστασης που κρατάει χρόνια και ξενερώνει κόσμο και κοσμάκη.

Η είδηση του αγώνα με τον ΟΦΗ σαφώς και ΔΕΝ θα μπορούσε να βρίσκεται στο αγωνιστικό σκέλος, ανεξάρτητα από τι θα συνέβαινε μέσα στο τερέν. Ολο το ματς ήταν αφιερωμένο στο συναισθηματικά φορτισμένο αντίο του Γιώργου Δώνη ο οποίος από το βράδυ της Κυριακής αποτελεί οριστικά παρελθόν από τον πράσινο πάγκο.

Είναι τόσο μεγάλο το διάστημα της «μανούρας» του Ελληνα κόουτς με τον Αλαφούζο που εδώ και τόσους μήνες έχουν γραφτεί και αναλυθεί τα πάντα. Εξυπακούεται ότι η απόφαση δεν πάρθηκε με κριτήριο το αν πέτυχε ή όχι στη δουλειά του ο Δώνης αλλά τη διατάραξη της σχέσης του με τον μεγαλομέτοχο και τον Ρόκα και την διαφορά φιλοσοφίας. 

Δεν χωρά αμφιβολία πως σε επίπεδο δουλειάς ο Δώνης κέρδισε το δικαίωμα να κάτσει στον πάγκο της ομάδας και την τρίτη σεζόν. Δεν θα φτάσουμε στην υπερβολή να μιλήσουμε για «θαύμα» αλλά με βάση τα «σκληρά» δεδομένα που είχαν δημιουργηθεί ο κόουτς είναι πετυχημένος και με το παραπάνω. Εφυγε από την ομάδα και όπως γράφουμε και στον τίτλο άφησε το στίγμα του και έγινε σημείο αναφοράς για πολλούς και διάφορους λόγους. 

Επίσης πάντοτε σε μια αλλαγή σημασία έχει να δούμε και τι ακολουθεί. Αν αυτός που έρχεται είναι καλύτερος από αυτόν που έφυγε. Σε επίπεδο βιογραφικού και προϋπηρεσίας σαφώς και… δεν τίθεται θέμα. Ο Πογιάτος είναι ένα στοίχημα για τον Παναθηναϊκό καθώς επί της ουσίας τώρα ξεκινάει την προπονητική του καριέρα σε πρώτες ομάδες. Αντίθετα ο Δώνης ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΦΑΣΗ ίσως ήταν ότι καλύτερο μπορούσε να επιλέξει ο Παναθηναϊκός όταν τον πήρε. 

Το θετικό για το νέο κόουτς του τριφυλλιού είναι ότι δεν παραλαμβάνει χάος. Αυτό που πολλοί φοβήθηκαν με την εικόνα διάλυσης στο Καραϊσκάκη δεν έγινε και ο Παναθηναϊκός απέδειξε στη συνέχεια των πλέιμ οφ ότι, ανεξαρτήτως προσώπων, παραμένει μια πολύ δουλεμένη και δεμένη ΟΜΑΔΑ. 

Πέρα από τη μεγάλη εικόνα, αυτή δηλαδή που βλέπαμε όλοι μέσα στο γήπεδο, το μεγαλύτερο παράσημο αυτής της ομάδας ήταν τα αποδυτήριά της και η εξαιρετική σχέση που αναπτύχθηκε. Κάτι που φάνηκε τόσο από τις δηλώσεις των ποδοσφαιριστών στο φινάλε όσο και από τις αναρτήσεις τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. 

Κλείνοντας θα πω και τη γνώμη μου  για την κατάληξη της ιστορίας με τον Δώνη. Καταρχήν δεν χωράει αμφιβολία ότι εκεί που φτάσανε τα πράγματα η «σχέση» αυτή δεν μπορούσε να συνεχιστεί. Το θέμα είναι γιατί φτάσαμε ως εκεί αλλά και γιατί τόσο καιρό δεν έγινε προσπάθεια να έρθουν πιο κοντά, να μιλήσουν και να λύσουν το θέμα. Είναι πραγματικά να χαλάσει έτσι αυτή η σχέση, αλλά επαναλαμβάνω πως μετά από τρεις μήνες «κρυφτούλι» δυστυχώς δεν μπορούσε να γίνει και αλλιώς.      

➡️ Γράψε το σχόλιο σου