Δεν προλάβαμε να καταλάβουμε πότε και πως τέλειωσε το φετινό πρωτάθλημα και άρχισε ήδη η προετοιμασία για το επόμενο. Σαν να μην πέρασε μια μέρα ένα πράγμα. 

Οι μέχρι τώρα κινήσεις που έχουν γίνει (ασχέτως αν ΠΑΝΤΑ καθρέφτης είναι το γήπεδο) κρίνονται αρκετά καλές και ελπιδοφόρες με την επιστροφή του Βιγιαφάνιες να αποτελεί το κερασάκι στην τούρτα. Λογικά και η επόμενες θα είναι προς αυτή την κατεύθυνση και τα κενά που υπάρχουν – ειδικότερα στα μετόπισθεν – θα καλυφθούν, ασχέτως αν για την ώρα η ανισορροπία στο ρόστερ είναι εμφανής.  

Το ερώτημα λοιπόν που γεννάται είναι τι μπορεί να περιμένουμε για τη νέα σεζόν. Να ξέρουμε για τι πάμε και πως μπορούμε να το πετύχουμε. Η ταπεινή μας άποψη, ασχέτως αν υπάρχει μια… ψιλοαισιοδιοξία επί των αγωνιστικών, είναι πως σε πρώτη φάση αυτό που θα πρέπει να πετύχει ο Παναθηναϊκός είναι να παρουσιαστεί τουλάχιστον καλύτερος από πέρσι. Το πόσο δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε, αλλά… μεταξύ μας δεν μπορούμε να περιμένουμε και θαύματα. 

Μακάρι να μπορούσαμε να πούμε ότι πάμε για πρωτάθλημα, αλλά… δεν. Το είπε και ο Δώνης πέρσι τέτοια εποχή, προφανώς λιγότερο επειδή το πίστευε και περισσότερο για να τσιτώσει τους παίκτες του όμως αυτά δεν γίνονται από τη μια μέρα στην άλλη. Ειδικά στην Ελλάδα όπου δεν φτάνει απλά να έχεις καλή ομάδα. Δεν λέμε ότι αν δεν είχαμε τα «άλλα» θα έπαιρνε τίτλο η ομάδα, σίγουρα όμως η απόσταση από τους υπόλοιπους δεν θα ήταν τόσο μεγάλη.  

Από εκεί και πέρα ένα μικρό σχόλιο για τις επικείμενες αποχωρήσεις. Το αν εμείς θεωρούμε πχ ότι ο Κολοβέτσιος και ο Κολοβός άξιζαν μια ακόμη ευκαιρία είναι το λιγότερο. Το θέμα είναι ότι τα δύο αυτά παιδιά και ειδικά ο πρώτος δεν είναι για να το μαθαίνουν τελευταία στιγμή και να τους βάζεις με τους κομμένους. Δεν θέλει κόπο, αλλά τρόπο…    

ΥΓ: Μια νύχτα απ’ τη ζωή μας, ολόκληρη η δική σας και… «δεν το είδατε ποτέ σας στο πιο τρελό σας όνειρο». Γιατί…  ΕΛΛΑΣ – ΕΥΡΩΠΗ – ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ!

 

➡️ Γράψε το σχόλιο σου