Αν στα φιλικά που έδωσε ο Παναθηναϊκός ήχησαν καμπανάκια τα οποία αφορούσαν πολλά αγωνιστικά θέματα (ανάπτυξη, δημιουργία ευκαιριών, συνύπαρξη Μακέντα – Καρλίτος, αμυντική ισορροπία), στην Τρίπολη ακούστηκαν… καμπάνες. Και προσγείωσαν κόσμο και ομάδα στην σκληρή πραγματικότητα: μπορεί να έγιναν υπερβάσεις, μπορεί σε θεωρητικό επίπεδο ο Παναθηναϊκός να αναβαθμίστηκε ποιοτικά στο ρόστερ του, αλλά όλα αποδεικνύονται στο γήπεδο.

Ο Πογιάτος έκανε λάθη και στον καταρτισμό της ενδεκάδας και στην διαχείριση του αγώνα. Έξω ο Χατζηγιοβάνης, έξω ο Μπουζούκης, αριστερός μπακ ένα παιδί που είναι στόπερ, αριστερό εξτρέμ ένας σέντερ φορ. Πολλά τα λάθη, ακόμα περισσότερα όταν ο Πογιάτος κλήθηκε να διαχειριστεί την κατάσταση που διαμορφωνόταν στο γήπεδο. Αρνητικό το πρόσημο για τον Ισπανό προπονητή στην πρώτη του επίσημη παρουσία στον πάγκο. Έχει δικαιολογίες; Υπάρχουν επιχειρήματα ικανά να σταθούν για να του δώσουν πίστωση χρόνου; Σαφώς.

Τα πιο βασικά οι απουσίες. Ούτε Βιγιαφάνιες, ούτε Αϊτόρ, ούτε Σένκεφελντ, ούτε Χουάνκαρ. Τέσσερις παίκτες βασικής ενδεκάδας. Άρα στη δεύτερη αγωνιστική στην Τρίπολη ο Παναθηναϊκός μπορεί να είναι διαφορετικός ακόμα και κατά 6/11, αν μπουν αυτοί και αν παίξουν από την αρχή ο Χατζηγιοβάνης και ο Μπουζούκης. Μιλάμε για άλλη ομάδα.

Άρα μπορεί να σταθεί η δικαιολογία των απουσιών. Ο Βιγιαφάνιες θα δώσει κάθετο παιχνίδι, ο Αϊτόρ θα δώσει το απαραίτητο πλάτος, που δεν είδαμε στην Τρίπολη, ο Σένκεφελντ θα προσφέρει τη γνωστή σιγουριά στα μετόπισθεν και ο Χουάνκαρ είναι… κανονικό αριστερό μπακ και όχι στόπερ όπως ο Μαυρομμάτης. Άσχετα αν και στην Τρίπολη μπορούσαμε να δούμε από την αρχή κανονικό αριστερό μπακ, τον Ζαγαρίτη, που ο Πογιάτος δεν τον προτίμησε.

Δεν υπάρχει λόγος για πανικό. Πρώτη αγωνιστική είναι, υπάρχει μπροστά ένα ολόκληρο πρωτάθλημα και έρχονται παίκτες που είναι ικανοί να αλλάξουν τον Παναθηναϊκό. Αρκεί, όμως, να το κάνουν και να μη μείνουμε στα λόγια και στις θεωρίες. Υπάρχει τεράστια διαφορά από τη θεωρία στην πράξη. Και ο Φακούντο Σάντσες θεωρητικά αποτελούσε αναβάθμιση για το δεξί άκρο της άμυνας, αλλά στην Τρίπολη δεν έδωσε κάτι παραπάνω απ’ αυτά που έδινε ο προκάτοχός του, Ματίας Γιόχανσον.

Το δυσάρεστο είναι ότι ο Παναθηναϊκός ξεκινά ακόμα μια χρονιά με την πλάτη στον τοίχο. Με πίεση και άγχος για το αποτέλεσμα. Θα πάει στη Λάρισα σε δέκα μέρες για να παίξει επί της ουσίας έναν πρώτο… τελικό. Θα χρειαστεί νίκες για να στηριχτεί εμπράκτως το πρότζεκτ.

Κακά τα ψέματα, τα αποτελέσματα μετράνε στις μεγάλες ομάδες. Πρέπει να το αντιληφθούν όλοι αυτό. Και κυρίως πρέπει να αντιληφθούν πως βρίσκονται σε μια μεγάλη ομάδα, που δεν έχει άλλη υπομονή, ούτε την αντοχή για να παραμένει κομπάρσος πίσω από τις υπόλοιπες παραδοσιακές δυνάμεις της χώρας.

➡️ Γράψε το σχόλιο σου