Δεν ενθουσιάζεσαι στο άκουσμα της ανάληψης της τεχνικής ηγεσίας από τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Είναι, όμως, μια ικανοποίηση το γεγονός πως πέρσι ξεκινούσες τη σεζόν με τον Ντάνι Πογιάτος και φέτος με έναν… κανονικό προπονητή. Και αν μιλήσεις με ανθρώπους που έχουν ζήσει από κοντά τον Ιβάν, καταλαβαίνεις πως ο Παναθηναϊκός έκανε μια σωστή επιλογή. Και ορθολογική.

Ο Γιοβάνοβιτς έχει επιτυχίες στο παλμαρέ του που δύσκολα συναντάς. Η μεγαλύτερη απ’ όλες ήταν εκείνη η επική πορεία με τον ΑΠΟΕΛ έως τα προημιτελικά του Champions League. Επειδή μια πορεία μπορεί και να… τύχει όμως, δεν στέκομαι σε αυτή. Αλλά σε όλα όσα έμαθα μιλώντας με αρκετούς ανθρώπους στην Κύπρο. Δημοσιογράφους, πρώην συνεργάτες του και πρώην ποδοσφαιριστές του.

Όλοι είχαν έναν καλό λόγο να πουν για τον Γιοβάνοβιτς. Για τον τρόπο που δουλεύει, για το πόσο αγαπάει αυτό που κάνει, για τη φιλοδοξία του να κατακτά τίτλους και να βάζει υψηλούς στόχους. Το ότι θέλει να έχει εκείνος τον πρώτο λόγο σε όλα δείχνει και πόσο έτοιμος είναι να αναλάβει κάθε ευθύνη που του αναλογεί. Και αντίστοιχα να πιστωθεί κάθε επιτυχία που θα φέρει.

«Σαν πατέρας και ταυτόχρονα με μια πειθαρχία στα αποδυτήρια που σπάνια συναντάς», μου είπε στο τηλέφωνο ένας ποδοσφαιριστής που συνεργάστηκε μαζί του για μια πενταετία. Θα έχει δυσκολίες πολλές ο Γιοβάνοβιτς στον Παναθηναϊκό, κυρίως γιατί δεν έχει πίστωση χρόνου. Γενικά ο Παναθηναϊκός δεν έχει χρόνο. Μοιάζει σαν να του τελειώνει το οξυγόνο. Χρειάζεται εδώ και τώρα να δημιουργήσει κάτι όμορφο στο γήπεδο, που θα επαναφέρει το ενδιαφέρον του κόσμου και θα ανεβάσει τον πήχη σε πιο υψηλά επίπεδα.

Χρειάζεται όμως και τη στήριξη όλων. Κυρίως της διοίκησης. Με ένα μπάτζετ ανεβασμένο, που θα του επιτρέψει να βρει τις λύσεις ώστε να δημιουργήσει μια καλή ομάδα. Κι από τη στιγμή που εκείνος ήθελε να έχει το πάνω χέρι σε όλα, ορθώς έπραξε ο Αλαφούζος και του έδωσε τις εγγυήσεις γι’ αυτό.

Χρειάζεται στήριξη και από τον κόσμο. Είναι μια συμπαθητική φυσιογνωμία σε όλους τους Έλληνες, κυρίως για την ποιότητα που είχε δείξει ως ποδοσφαιριστής όταν αγωνίστηκε στον Ηρακλή. Αυτό του χαρίζει ένα πρώτο… κανονάκι στα μάτια του κόσμου. Όσο παράδοξο και αν ακούγεται, αφού άλλο ο ποδοσφαιριστής Γιοβάνοβιτς και άλλο ο προπονητής. Και άλλο ο Γιοβάνοβιτς του Ηρακλή, άλλο του Παναθηναϊκού.

Αν υπάρχει αυτή η στήριξη απ’ όλους και ο Ιβάν νιώσει σημαντικός εδώ, θα έχει και τον χρόνο για να φτιάξει την ομάδα που θέλει, για να παρουσιάσει καλύτερο θέαμα στο χορτάρι και για να δημιουργήσει ένα σύνολο ανταγωνιστικό. Που δεν θα μπαίνει καν σε συζήτηση για το αν θα βγει στην Ευρώπη ή όχι, όπως συνέβη με Πογιάτος και Μπόλονι.

Το θετικό είναι πως ο Γιοβάνοβιτς έρχεται μετά από μια σεζόν καταστροφική. ΔΕΝ μπορεί να πάει χειρότερα. Το αρνητικό είναι πως η κλεψύδρα του Παναθηναϊκού έχει αδειάσει προ πολλού κι εκείνος καλείται υπό πίεση να τη γεμίσει ξανά. Αν του δοθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις για να δουλέψει όπως ξέρει, νομίζω πως θα ξημερώσει μια καλύτερη μέρα για τον σύλλογο.

➡️ Γράψε το σχόλιο σου

HIGHLIGHTS