ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Αρθρογραφία

Θα ασχοληθεί κανείς με την αστυνομία;

Ο Βασίλης Μοιρώτσος γράφει για την απαράδεκτη στάση της αστυνομίας και την εγκληματική της ενέργεια στην ανάπαυλα του ημιχρόνου, που θα μπορούσε να οδηγήσει σε τραγικές καταστάσεις αν ο κόσμος δεν έδειχνε αυτοσυγκράτηση.

Θα ασχοληθεί κανείς με την αστυνομία;

Θέλεις να ασχοληθείς με το ποδόσφαιρο, αλλά καμιά φορά συμβαίνουν πράγματα που δε σου επιτρέπουν να μην τα δεις. Που δε γίνεται να μη δώσεις μεγαλύτερη σημασία σε αυτά απ’ ότι σε ένα γκολ, έναν αγώνα, μερικούς κερδισμένους βαθμούς. Μπορεί λοιπόν το βράδυ της Τρίτης να βρήκε τον Παναθηναϊκό ευνοημένο και χαρούμενο όσον αφορά τη βαθμολογία του πρωταθλήματος και να τον στέλνει στη Νέα Φιλαδέλφεια με αέρα εφτά βαθμών, αλλά όσα έγιναν έξω από το γήπεδο είναι σημαντικότερα. Και πρέπει επιτέλους κάποιος να πάρει μέτρα.

Από πολύ νωρίς η πόλη της Λιβαδειάς είχε γεμίσει με φίλους του Παναθηναϊκού. Όπως είχε συμβεί και με την πόλη του Βόλου σ’ εκείνη τη μεγάλη εκστρατεία. Όπως και τότε, έτσι και χθες κανένας δεν πήγε με τη διάθεση για… μπάχαλα. Να στηρίξουν την ομάδα τους ήθελαν, να δουν έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, να φωνάξουν, να τραγουδήσουν και να γυρίσουν όλοι στα σπίτια τους σώοι. Δε γύρισαν όμως όλοι σώοι. Και γι’ αυτό ευθύνεται μόνο η αστυνομία.

Δεν έχω διάθεση να χαϊδέψω κανενός τ’ αυτιά κι ούτε την ανάγκη να μπω σε σύγκριση καλών και κακών. Αν δεν ήμουν εκεί πιθανότατα δε θα έγραφα καν αυτό το κείμενο, γιατί δε θα είχα την εικόνα και τη σωστή γνώση για το τι συνέβη. Άλλο το “άκουσα, μου είπαν, διάβασα” κι άλλο το τι είδε ο καθένας με τα μάτια του. Κι αυτό που είδαμε με τα μάτια μας όσοι βρεθήκαμε στη Λιβαδειά ήταν εξοργιστικό.

Δόκτωρ Τζέκιλ και μίστερ Χάιντ
Δόκτωρ Τζέκιλ και μίστερ Χάιντ 600 ΠΡΟΒΟΛΕΣ

Πριν από το ματς η αστυνομία είχε στοιβάξει εκατοντάδες φίλους του Παναθηναϊκού έξω από το γήπεδο για πολλή ώρα, λες και ήταν ένα ντέρμπι με κάποια άλλη ομάδα. Εκνευρίζοντας κόσμο μεταξύ των οποίων οικογενειάρχες που είχαν πάρει τα παιδιά τους για να βρεθούν στη Λιβαδειά. Λίγο αργότερα και λίγα λεπτά πριν ξεκινήσει το παιχνίδι, προφανώς θέλοντας να “διαλύσει” κάποιους φιλάθλους που δεν είχαν αλλά αναζητούσαν εισιτήριο αποφάσισε να κάνει χρήση χημικών. Το αποτέλεσμα; Η ατμόσφαιρα σε δευτερόλεπτα να γίνει αποπνικτική, οι παίκτες να σταματήσουν άρον – άρον το ζέσταμα και να πάνε στα αποδυτήρια, παιδάκια να τρέχουν μαζί με τους γονείς τους με δάκρυα στα μάτια.

Και στην ανάπαυλα του ημιχρόνου ήρθε η εγκληματική ενέργεια. Δίχως να καταλάβει κανείς το γιατί και σίγουρα χωρίς να έχει συμβεί κάτι που να δικαιολογεί τη στάση της αστυνομίας, η χρήση χημικών έγινε ανάμεσα σε χιλιάδες κόσμου. Επαναλαμβάνω, δίχως να συμβεί το παραμικρό. Ο κόσμος άρχισε να πηδάει τα κάγκελα για να μπει στο γήπεδο και να τρέξει όσο το δυνατόν πιο μακριά, ένας άνθρωπος έπεσε στο έδαφος και έχασε τις αισθήσεις του, με αποτέλεσμα να μπει ασθενοφόρο στον αγωνιστικό χώρο για να τον παραλάβει.

Μπορεί σε κάποιους να φαίνεται απλό όλο αυτό, γιατί δεν ήταν εκεί για να το ζήσουν. Αλλά μόνο απλό δεν ήταν και μόνο στο ντούκου δεν μπορεί να περάσει. Ξέρετε τι θα μπορούσε να είχε γίνει χθες στη Λιβαδειά; Να… φόρτωνε ο κόσμος για τα καλά από την εγκληματική κίνηση της αστυνομίας και σήμερα να μιλούσαμε για επεισόδια άνευ προηγουμένου. Για τους… κακούς οπαδούς, που σκέφτονται μόνο τα… μπάχαλα. Όμως – χθες τουλάχιστον – δεν ήταν καθόλου έτσι. Ο κόσμος πήγε με διάθεση, με όρεξη για μια μονοήμερη εκδρομή για να δει έναν ποδοσφαιρικό αγώνα και να γυρίσει.

Χθες δεν ήταν κακοί οι οπαδοί. Ήταν κακοί οι αστυνομικοί. Και πρέπει κάποια στιγμή κάποιος να ασχοληθεί με το συγκεκριμένο πρόβλημα. Γιατί είναι πρόβλημα όταν κάποιος που υποτίθεται πρέπει να περιφρουρεί, σηκώνει το χέρι, το γκλοπ, την ασπίδα, το δακρυγόνο και όποιον πάρει ο χάρος. Αν θέλει να βγάλει τα προβλήματά του, ας το κάνει στο σπίτι του. Ας χτυπήσει το κεφάλι του στον τοίχο. Δεν του φταίει κανένα μικρό παιδί και κανένας άλλος άνθρωπος να κινδυνεύει.

ΥΓ: Ο Παναθηναϊκός έκανε το χρέος του στη Λιβαδειά και ας μην ήταν καλός. Και δύο ώρες αργότερα η τάξη στη διαφορά της βαθμολογίας αποκαταστάθηκε. Η καλύτερη ομάδα έως εδώ, η ομάδα που δεν έχει ηττηθεί σε 16 ματς και από τους 48 βαθμούς που έχει διεκδικήσει έχει πάρει τους 42, είναι στην κορυφή με εφτά βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο. Κι όλα αυτά σε περίοδο ντεφορμαρίσματος, ένα ντεφορμάρισμα που συμβαίνει σε ΟΛΕΣ τις ομάδες παγκοσμίως. Αυτό το μαξιλαράκι είναι μια χαρά απόσταση για όταν η ομάδα θα βρει ξανά τη φόρμα της. Μέχρι τότε καλό είναι να έχουν τον Παναθηναϊκό… ξεγραμμένο για την Κυριακή και να λένε ότι θα χάσει από τη… Δεκελείας. Μόνο καλό του κάνουν…

loading...