ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ PANATHINAIKOS24.GR

Μπελτσίδης: «Να αγαπήσει το φούτσαλ ο κόσμος του Παναθηναϊκού- Πρωταθλητές του χρόνου»

Θάνος Νικολογιάννης
04.06.2018 | 12:22
Μπελτσίδης: «Να αγαπήσει το φούτσαλ ο κόσμος του Παναθηναϊκού- Πρωταθλητές του χρόνου» | Panathinaikos24.gr

Ο προπονητής της ομάδας φούτσαλ του Παναθηναϊκού, Αποστόλης Μπελτσίδης, μιλάει αποκλειστικά στο Panathinaikos24.gr, αναφέρεται στο άγνωστο (στο ελληνικό κοινό) futsal και καλεί τον κόσμο του Παναθηναϊκού να το παρακολουθήσει από κοντά και να το αγαπήσει.

Τη σεζόν 2017-18, ο Παναθηναϊκός καλωσόρισε στην οικογένειά του το τμήμα Futsal, με τη μετονομασία του συλλόγου «Αθήνα 90’», η οποία για πολλά χρόνια κατακτούσε το πρωτάθλημα Ελλάδας. Το ποδόσφαιρο σάλας συστήθηκε στο ελληνικό κοινό ανεπίσημα το 1996 και επίσημα το 1998. Το κύριο χαρακτηριστικό του Futsal είναι το ότι διεξάγεται σε κλειστά γήπεδα με την ομάδα να αποτελείται από πέντε ποδοσφαιριστές.

Το Panathinaikos 24.gr, ήρθε σε επαφή με τον προπονητή του Παναθηναϊκού, Αποστόλη Μπελτσίδη, ο οποίος μίλησε για το άθλημα, για τα χαρακτηριστικά του, για την πορεία του τριφυλλιού αλλά και για τα δικά του βήματα στο άθλημα. Μία συνέντευξη-παρουσίαση του αθλήματος με σκοπό το άνοιγμά του στο ελληνικό και δη στο «πράσινο» κοινό.

Αναλυτικά όσα είπε ο Αποστόλης Μπελτσίδης στο Panathinaikos24.gr:

Για τη φετινή πορεία του Παναθηναϊκού. Τι έφταιξε και δεν έφτασε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος:

«Είμαι εδώ και 4 μήνες στην ομάδα εχω δει ότι οι παίκτες μου προσπάθησαν να κάνουν πρωταθλητισμό διεκδικώντας στα ίσα το πρωτάθλημα. Για πολλούς λόγους δεν το καταφέραμε. Σίγουρα ο ένας λόγος είναι ότι η ομάδα του Δούκα ήταν πολύ καλή και άξια αναδείχθηκε φετινή πρωταθλήτρια.  Όσο για τη δική μας ομάδα, γεγονός είναι ότι δεν κατάφερε να αξιοποιήσει όλες τις δυνατότητες και τα ατού της. Τώρα πρέπει να δούμε τα λάθη μας και να τα διορθώσουμε, να δούμε εάν τις αλλαγές που χρειάζονται στο ρόστερ, στοχεύοντας στην ανανέωσή του. Αυτό που θέλουμε άμεσα, είναι να αποκτήσουμε παίκτες μικρότερης ηλικίας ώστε να ρίξουμε τον μέσο όρο και να δημιουργήσουμε μια νεανική ομάδα. Έτσι θα καταφέρουμε να βάλουμε τις βάσεις ώστε να διεκδικήσουμε και να κατακτήσουμε το επόμενο πρωτάθλημα.

Ποιες είναι οι διαφορές του Futsal με το κλασικό ποδόσφαιρο;

«Αρχικά, το γήπεδο είναι πιο μικρό, κάτι που σημαίνει ότι ο παίκτης πρέπει να σκεφτεί και να πράξει πιο γρήγορα. Δεύτερον, επειδή οι χώροι είναι πιο μικροί, οι τακτικές είναι περισσότερες από το κανονικό ποδόσφαιρο. Ουσιαστικά, οι τακτικές που χρησιμοποιούνται μοιάζουν περισσότερο μ’ αυτές του χάντμπολ και του μπάσκετ. Τρίτον, σαν άθλημα έχει χαρακτηριστικά πιο αναερόβια παρά αερόβια. Όλη η προπόνηση λοιπόν είναι δομημένη εντελώς διαφορετικά απ’ αυτή του 11χ11».

Σε τι επίπεδο είναι το futsal στην Ελλάδα σε σχέση με το εξωτερικό;

«Το ποδόσφαιρό σάλας στο εξωτερικό είναι σαφώς πιο διαδομένο σε σχέση με τη χώρα μας. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους συμβαίνει αυτό. Ο σημαντικότερος είναι ότι γενικά σαν κοινωνία δεν είμαστε τόσο οργανωτικοί με αποτέλεσμα να μην έχουμε και την κατάλληλη προσέγγιση στο συγκεκριμένο άθλημα ώστε να το κάνουμε πιο γνωστό στον κόσμο. Σίγουρα το ότι το Futsal κινείται σε ερασιτεχνικά πλαίσια παίζει ένα ρόλο καθώς όταν ένα άθλημα μπορέσει έστω να είναι ημιεπαγγελματικό, μπορεί να εξελιχθεί διαφορετικά. Σε περίπτωση που λειτουργούσε σε επαγγελματικά πλαίσια θα μπορούσαμε να πάρουμε 5-6 παίκτες από το εξωτερικό.. Παραδείγματος χάρη, φέτος, η ομάδα του Δούκα, πήρε το πρωτάθλημα έχοντας δύο ξένους στο ρόστερ της. 

Πάντως ο κεντρικός σχεδιασμός ανάπτυξης ενός αθλήματος θα είναι αυτός που θα μπορέσει να το κάνει πιο δημοφιλή και ξακουστό στη χώρα. Είναι κρίμα που δεν είναι διαδεδομένο άθλημα στην Ελλάδα γιατί είναι ωραίο για να το παρακολουθείς. Σίγουρα αποτελεί αρνητικό παράγοντα το γεγονός ότι δεν υπάρχουν κλειστά γήπεδα και δεν είναι ανεπτυγμένα όσο στην επαρχία, όπου στα γήπεδα της θα μπορεί μία ομάδα να βρει περισσότερες κενές ώρες για προπόνηση. Η επαρχία θα μπορούσε να αποτελεί μέρος του βασικού σχεδιασμού ανάπτυξης καθώς υπάρχουν και οι κατάλληλες εγκαταστάσεις».


Για την προσπάθεια που γίνεται στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού:

«Οι ακαδημίες αποτελούν βασικό κομμάτι ενός οργανισμού, σε οποιοδήποτε άθλημα. Παρατηρώ ότι γίνεται μία προσπάθεια στις ακαδημίες μας ώστε να υπάρξει στελέχωηση με περισσότερα νέα παιδιά στις μικρές κατηγορίες. Όσο πιο μεγάλη βάση δώσει μία ομάδα στις ακαδημίες της, μιας και το άθλημα είναι ερασιτεχνικό, τόσο πιο καλύτερη ομάδα θα γίνει. Πιστεύω ότι αυτό είναι το μέλλον του αθλήματος, όσα φυσικά παραμένει ερασιτεχνικό».

Για μία στιγμή που σας έμεινε χαραγμένη από την φετινή χρονιά;

«Φέτος η ομάδα είχε στο ρόστερ της παίκτες που συμπορεύτηκα για πολλά χρόνια μαζί τους. Η πιο έντονη στιγμή για μένα ήταν αυτή της ανακοίνωσης της αποχώρησης του Γκέντι Μπεγκάι από την ενεργό δράση, καθώς έφτασε σε μεγάλη ηλικία για το άθλημα (40 ετών). Αυτό το πράγμα με σημάδεψε ιδιαίτερα. Θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλα όσα έχει προσφέρει στο χώρο.  Η πραγματική έννοια και διάσταση της λέξης «παικταράς» αποτυπώνεται στον παίκτη αυτόν».


Πως ξεκινήσατε να ασχολείστε με το futsal;

«Με παρακίνησε ο αείμνηστος καθηγητής μου στα ΤΕΦΑΑ, Ευάγγελος Παλάτζας, ο οποίος με έβαλε στο χώρο και μου είπε να έρθω να δουλέψω στην «Αθήνα 90». Έτσι λοιπόν μπήκα στο χώρο και έμεινα για 17 ολόκληρα χρόνια στην ομάδα. Ξεκινήσαμε με 10 παιδάκια πριν από αρκετά χρόνια και φτάσαμε στο σημείο να έχουμε μια από τις καλύτερες σχολές στην Ελλάδα. Στην τελευταία χρονιά, ως προπονητής της Αθήνας 90’, καταφέραμε να κατακτήσουμε όλους τους τίτλους (σ’ όλα τα τμήματα) εκτός από το Κύπελλο που χάσαμε στους Παμπαίδες. Η πορεία μου στην Αθήνα ’90 ήταν μεγάλη και αποτελεί ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της ζωής μου».


Ένα μήνυμα στον κόσμο για να έρθει να παρακολουθήσει το τμήμα;

«Αν το προσεγγίσουμε φιλοσοφικά, πρόκειται για ένα ωραίο και γρήγορο άθλημα με πολλές εναλλαγές φάσεων και τεχνίτες ποδοσφαιριστές. Δεν περιμένεις να δεις μόνο ένα γκολ σ’ ένα παιχνίδι. Αν το κοιτάξεις από οργανωτικής άποψης πρέπει να γίνουν βήματα στο κομμάτι του μάρκετινγκ, ώστε να προσελκύσεις τα παιδιά και γενικότερα τον κόσμο ώστε να έρθει να δει το τι συμβαίνει. Στο εξωτερικό αυτό συμβαίνει, εμείς πρέπει να τους μιμηθούμε. Για παράδειγμα θα πρέπει να υπάρχει πρόνοια για μεταδόσεις. Για παράδειγμα, έστω ότι το Final-4 του Κυπέλλου διεξάγεται σε πόλη εκτός Αθηνών.  Θα πρέπει να μαζέψεις όλες τις παραδοσιακές ομάδες, να κάνεις μία επίδειξη ακόμα και κάποια σεμινάρια προπονητικής ώστε να μπορέσεις να το μεταδόσεις και να το αγαπήσει ο κόσμος.

Όπως προείπα, το κλειδί είναι να ξεκινήσει όλο το θέμα από την επαρχία,όπου υπάρχουν και διαθέσιμες εγκαταστάσεις για να αναπτυχθεί. Όσα χρόνια υπάρχει το Futsal στην Ελλάδα, όλες οι ομάδες προέρχονται από την Αθήνα. Όσες προσπάθειες γίνανε από επαρχιακές ομάδες απέτυχαν. Θα πρέπει να δούμε γιατί συνέβη αυτό. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Ρουμανίας, όπου το Futsal ξεκίνησε πιο μετά απ’ ότι στη χώρα μας. Παρόλα αυτά, η Ρουμανία ανέπτυξε το άθλημα μέσω της επαρχίας και πλέον είναι μια υπολογίσιμη δύναμη σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Θυμάμαι όταν με την Αθήνα 90’ είχαμε ως έδρα το Λαύριο, γιατί δεν βρίσκαμε γήπεδο να παίξουμε. Τότε, ο κόσμος είχε ανταποκριθεί πολύ καλά και μπορώ να πω ότι είχαμε την καλύτερη μας κερκίδα εκεί. Μαζεύονταν δεκάδες παιδιά και δημιουργούσαν μία πολύ ωραία ατμόσφαιρα».

Ένα μήνυμα προς τον κόσμο του Παναθηναϊκού;

«Θέλω να πω στους φιλάθλους του Παναθηναϊκού ότι το Futsal είναι ένα πολύ όμορφο άθλημα. Όποιος αγαπά αυτή την ομάδα θα πρέπει να ξέρει ότι θα δει μία πολύ ωραία υγιή προσπάθεια που γίνεται από την διοίκηση, ώστε η ομάδα να πρωταγωνιστήσει και να κατακτήσει το πρωτάθλημα. Ο φίλαθλος του Παναθηναϊκού πρέπει να ξέρει ότι φέτος η ομάδα έφτασε στους τελικούς, διεκδίκησε το πρωτάθλημα και θα το κάνει και του χρόνου, με την ελπίδα ότι αυτή τη φορά θα το κατακτήσει.»