Είναι δεδομένο πως ο Όσκαρ Χίλιεμαρκ είναι από τους πιο ποιοτικούς παίκτες που έχει αυτή τη στιγμή στο ρόστερ του ο Παναθηναϊκός. Ήρθε το καλοκαίρι για να ηγηθεί της μεσαίας γραμμής, όμως τίποτα απ’ όλα όσα περιμέναμε δεν έδειξε στο γήπεδο. Οι καλές του στιγμές αποτελούσαν τις εξαιρέσεις και όχι τον κανόνα.

Δεκτό αυτό που μετέφερε μέσω των δηλώσεών του ο Μαρίνος Ουζουνίδης σήμερα. Ότι οι παίκτες που ήρθαν θα μπορούσαν να είχαν βοηθήσει περισσότερο σε ένα διαφορετικό περιβάλλον απ’ αυτό που βρήκαν στον σύλλογο. Τα οικονομικά προβλήματα επηρεάζουν περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο κυρίως το μυαλό του ποδοσφαιριστή. Κι αν επηρεαστεί το μυαλό, τότε τα πόδια δύσκολα μπορούν να ακολουθήσουν.

Ο Χίλιεμαρκ δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Σίγουρα επηρεάστηκε απ’ όσα έβλεπε, όμως η συμπεριφορά του υπήρξε τουλάχιστον αντιεπαγγελματική. Το να μπαίνεις στο γήπεδο με… μούτρα, επειδή ο προπονητής σου επέλεξε να σε αφήσει στον πάγκο, δεν είναι στάση επαγγελματία με τις παραστάσεις και τις εμπειρίες που κουβαλάει ο Σουηδός χαφ. Η συνέπεια είναι το Α και το Ω στον επαγγελματισμό. Και ειδικά από Σκανδιναβούς, είχαμε συνηθίσει διαφορετική συμπεριφορά.

Ο Παναθηναϊκός ξεμένει επικίνδυνα από ποδοσφαιριστές ποιότητας, το ρόστερ «κονταίνει» όλο και περισσότερο, άρα με αυτή τη λογική θα ήταν προτιμότερο να προσπαθήσει να κερδίσει τον παίκτη ο Ουζουνίδης και να πάρει πράγματα απ’ αυτόν, παρά να τον επιστρέψει στη Τζένοα. Όμως ο Χίλιεμαρκ με τη στάση που έδειξε μέσα στον Δεκέμβρη – μοιάζει να – είναι μια υπόθεση χαμένη.

Είναι προτιμότερο να μπει και να αγωνιστεί κάποιος πιτσιρικάς, που θα το λέει η καρδιά του και θα μπορεί ο Παναθηναϊκός να επενδύσει σε αυτόν, από τον Χίλιεμαρκ και τον κάθε Χίλιεμαρκ, που όσο μπάλα ξέρει, τόσο επαγγελματισμός του λείπει. Διότι ο πιτσιρίκος, αν βρεθεί στη θέση που βρέθηκε ο Σουηδός στο ματς με την Ξάνθη, θα θυσιαστεί για να σκοράρει. Θα έχει όνειρο να σκοράρει και να χαρίσει νίκη στον Παναθηναϊκό.

Αντίθετα, ο Χίλιεμαρκ θα αντιδράσει και πάλι με ύφος χιλίων καρδιναλίων. Και το μόνο που δεν χρειάζεται αυτή τη στιγμή ο Παναθηναϊκός και ο Ουζουνίδης είναι παίκτες που να αγωνίζονται σαν να είναι παιδιά ενός ανώτερου Θεού.