Ο Βασίλης Μοιρώτσος γράφει για την επιστροφή στη Λεωφόρο και ένα πρωτάθλημα στο οποίο απαγορεύεται ο οποιοσδήποτε να σκέφτεται τη δεύτερη θέση.
Είναι ξεχωριστή η σημερινή μέρα. Μπορεί όλοι να ασχολούνται με τις μεταγραφές, μπορεί όλοι να περιμένουν εναγωνίως τον σέντερ φορ που θα έρθει για να αντικαταστήσει τον Φώτη Ιωαννίδη, μπορεί να συμφωνούμε ή να διαφωνούμε για τον αν ο Ντέσερς είναι ο κατάλληλος ή υπάρχει και κάποια καλύτερη περίπτωση. Αλλά όλα αυτά τα μεταγραφικά απόψε μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα.
Γιατί; Γιατί σαν την επιστροφή στο σπίτι δεν έχει. Ο Παναθηναϊκός έχει σήμερα πρεμιέρα στο πρωτάθλημα, σε ένα πρωτάθλημα που είναι… αυτοσκοπός, που το «πρέπει» είναι τεράστιο για τον σύλλογο μετά από 15 ολόκληρα χρόνια μακριά από τον τίτλο. Και κάνει πρεμιέρα στο σπίτι του, στη Λεωφόρο, εκεί που άρχισαν όλα. Εκεί που τον μάθαμε, εκεί που γιγαντώθηκε, εκεί που ανάγκασε ακόμα και γίγαντες του ποδοσφαίρου να λυγίσουν. Ο Παναθηναϊκός στη Λεωφόρο είναι εκείνος και μόνο εκείνος ο γίγαντας.
Παλιό; Ναι. Ξεπερασμένο για το ποδόσφαιρο του 2025; Ναι. Μικρό για τις ανάγκες μιας μεγάλη ομάδας με βάση εκατομμυρίων οπαδών; Ναι. Αλλά παραμένει έως και σήμερα το πιο ρομαντικό, το πιο αγαπησιάρικο γήπεδο. Το σπίτι του Παναθηναϊκού, το σπίτι που χιλιάδες παιδιά γαλουχήθηκαν με την ιδέα του τριφυλλιού, εκεί που μυρίζει… παναθηναϊκίλα από άκρη σε άκρη. Η στιγμή που στρίβεις στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, η εικόνα των προβολέων από μακριά, οι μυρωδιές, οι αναμνήσεις ετών. Δεκαετιών.
Η Λεωφόρος ανοίγει ξανά τις πόρτες της για να υποδεχτεί τον Παναθηναϊκό της, ο Παναθηναϊκός ετοιμάζεται για να μπει και πάλι στη Λεωφόρο του. Μια ιστορία που δε σβήνει και δε θα σβήσει ποτέ. Μια ιστορία για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι. Για το που ξεκίνησαν και που τελειώνουν όλα όσα έχουμε ζήσει.
Ο Παναθηναϊκός ξεκινά απόψε ένα πρωτάθλημα στο οποίο η δεύτερη θέση δε θα πρέπει να βρίσκεται στο μυαλό κανενός. Από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο στην ομάδα πρέπει να αντιληφθούν πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος πέραν της κατάκτησης του πρωταθλήματος. Ανεξάρτητα από το τι λένε τα προγνωστικά, πρέπει να το λέει η ψυχή τους. Και κάθε Κυριακή να είναι για όλους σαν ένας τελικός. Τελειώνεις και πας στον επόμενο. Κερδίζεις και προχωράς. Χάνεις και κάνεις τα πάντα για να επανέλθεις, σαν να μην υπάρχει αύριο.
Η Λεωφόρος δίνει και μια ακόμα μεγάλη ευκαιρία: να δεθεί για τα καλά η ομάδα με τον κόσμο της, κάτι που στο ΟΑΚΑ δεν μπορεί να γίνει. Να γίνουν «ένα» ξανά, να πορεύονται μαζί, να κερδίζουν μαζί. Καλή αρχή…